اتمسفر:

زهره اتمسفری بسیار گرم و غلیظ دارد. در این سیاره هیچ موجود زنده ای نمی تواند به حیات ادامه دهد،برای نمونه فرض کنید شما در سطح سیاره ایستاده اید، شما توانایی تنفس ندارید، نیروی بسیار زیادی که اتمسفر زهره به شما وارد می کند در حدی است که می تواند شما را له کند و دمای بسیار بالا باعث سوختن شما می شود، دمایی که برای ذوب سرب کافی است.

بخش عمده اتمسفر زهره از دی اکسید کربن و ابرهای کلفت سولفوریک اسید که کاملا سطح سیاره را پوشانده اند تشکیل شده است. اتمسفر غلیظ سیاره با به دام انداختن انرژی که از خورشید به سطح سیاره می رسد سبب می شود که دمای اتمسفر و سطح سیاره بالا رود و تنها بخش اندکی از آن توانایی رها شدن دارد. این اثر گلخانه ای باعث شده که سطح و مناطق کم ارتفاع اتمسفر زهره به یکی از گرم ترین مکان های منظومه خورشیدی تبدیل شوند! اگر شما در سطح سیاره باستید فشار هوایی که از سوی اتمسفر زهره به شما وارد می شود 90 برابر فشار هوای سطح دریا در زمین است، مانند اینکه شما در عمق 914 متری اقیانوسی در زمین قرار گیرید. بخش اصلی گازهای اتمسفر سیاره را دی اکسید کربن با 96 درصد تشکیل میدهد. پس از آن نیتروژن با 3.5 درصد و بقیه اتمسفر را گازهای مو نو اکسید کربن، آرگون، دی اکسید سولفور و بخار آب می سازند.

دستگاه های اندازه گیری که به وسیله کاوشگرهایی که به سوی زهره سفر کرده اند نشان داده اند که دمای اتمسفر تقریبا در شب های طولانی و تاریک سیاره نیز ثابت باقی می ماند. بنابراین، فصل های مختلف در زهره موجود نیست و دمای شب و روز باهم تفاوتی ندارند.

کشف:

زهره یکی از درخشان ترین اجسام آسمان است و با چشم غیر مسلح به سادگی دیده می شود، یافتن زهره ممکن است به این خاطر که همیشه کنار خورشید قرار دارد کمی مشکل باشد، البته چون زهره نسبت به عطارد از خورشید دورتر است تا ساعاتی پس از اینکه خورشید کاملا غروب کرد یا پیش از طلوع خورشید نیز در آسمان است و شما می توانید از زهره به عنوان راهنمایی برای یافتن عطارد استفاده کنید. تمدن های باستانی بر این باور بودند که دو جسم متفاوت در آسمان وجود دارد، بنابراین آنها جسمی که در صبح پیش از طلوع خورشید نمایان می شد را ستاره صبحگاه و دیگری که پس از خورشید غروب می کرد را ستاره شامگاه می نامیدند، البته ما اکنون می دانیم که این دو یکی هستند.

هیچکس نمی داند که واقعا چه کسی برای نخستین بار زهره را کشف کرد زیرا زهره در آسمان آشکار است. بهر حال، بیشتر کشفیات و دانسته های ما از در باره ی زهره در سده پیش صورت گرفته است. رابرت ریچاردسون ( Robert Richardson ) نخستین کسی بود که متوجه چرخش برعکس زهره شد. به دیگر سخن، در زهره خورشید از غرب طلوع و در شرق غروب می کند.

عطارد تنها با یک فضاپیما از نزدیک دیده شده، اما زهره بسیار خوش شانس تر بوده است. میان ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی رقابتی برای فرستادن کاوشگر به سوی زهره وجود داشته است. تقریبا همه آنچه که ما درباره زهره می دانیم حاصل همین مسابقه است.

امروزه ما می دانیم که زهره اتمسفر بسیار غلیظی دارد که مواده عمده آن را دی اکسید کربن و سولفوریک اسید تشکیل می دهند و دمای سطح سیاره بسیار بالا است «در حدود 483 درجه سلسیوس».

حتی امروز نیز ما در حال کاوش سیاره همسایمان هستیم. در سال 1990، فضاپیمای مجلان ( Magellan ) شروع به نقشه برداری از سطح زهره کرد. فضاپیما کوه ها و دهانه های آتشفشانی و نبود آب بر سطح سیاره را نشان داد.

persiansky