شفق قطبی جدیدی در قطب شمال زحل دیده شده است که دو برابر زمین پهنا دارد. در تصویر شماره که در طیف مادون قرمز توسط فضا پیمای کاسینی گرفته است، قسمتهای آبی بخشهایی از این شفق را در ارتفاعات بالای جو کیوان نشان می دهد. قسمت های قرمز دمای ابرهای زیرین را نشان می دهد. اما محققان اعتقاد داردند که این شش گوشه با شفق قطبی ارتباطی ندارد.

طیف سنج نقشه برداری مادون قرمز و بصری کاسینی از سیستم ابری وسیعی که قطب شمال تیتان را پوشانیده  است عکسبرداری کرده.این تصاویر ابرهایی را نشان می دهد که از فاصله 90،000 کیلومتری (54،000 مایلی) در 29 دسامبر 2006 ، درپروازی در ارتفاع کم که برای مشاهده لبه ماه طراحی شده بود،عکسبرداری شده اند.

فضاپیمای کاسینی در ادامه ماموریت خود، تصویری زیبا از چگونگی پراکندگی نور خورشید در جو تایتان، بزرگ‌ترین قمر سیاره زحل تهیه کرده است. کاسینی برای تهیه این تصویر مجبور شد به پشت تایتان برود و حوالی خط واصل خورشید- تایتان قرار بگیرد.

انسلادوس چین‌ و ترک خورده همراه با قمر حلقه‌ای ژانوس در اطراف لبه حلقه F بر گرد زحل می‌چرخند. انسلادوس، قمر 505 کیلومتری زحل، به دلیل چشمه‌های فورانگر یخی‌اش در قطب جنوب مشهور است و ژانوس 181 کیلومتری را به دلیل مدار مشترکش با قمر اپیمتئوس می‌شناسند.

فضاپیمای کاسینی فردا دومین سالگرد ورود به منظومه سیاره‌ای زحل را جشن خواهد گرفت و بدین ترتیب، نیمی از ماموریت چهارساله خود را پشت سر خواهد گذاشت. اکتشافات فراوان این فضاپیما در طول نیمه اول ماموریتش به‌قدری گسترده است که دانشمندان در یافتن موضوع‌هایی که قرار است در نیمه دوم ماموریت این فضاپیمای موفق مورد مطالعه قرار گیرند، با مشکل روبرو شده‌اند.

رجل‌الجبار یکی از درخشان‌ترین ستارگان کهکشان راه‌شیری است که تقریبا می‌توان آن را از هر جای زمین دید. قدر مطلق این ستاره ابرغول آبی 8- است و با قدر ظاهری 0.2، در فهرست ده ستاره پرنور آسمان شب قرار دارد. منجمان آماتور معمولا این ستاره را با موقعیتش در پای چپ صورت فلکی جبار می‌شناسند. این ستاره، درخشان‌ترین ستاره کهکشانمان است که با چشم غیرمسلح دیده می‌شود.

بررسی های راداری جدید نشان از ان دارد که در این مناطق به راستی دریاهایی و جود دارد اما نه از نوع دریاهای مایع که با آن به خوبی آشناییم بلکه دریاهایی از جنس شن و ماسه . نمونه چنین دریاهایی را می توان برروی زمین در منطقه عربستان، کویر نامیبیا یا حتی کویرهای مرکزی ایران یافت.
تصاویر راداری که توسط فضا پیمای کاسینی در ماه اکتبر گذشته گرفته شده نشان از سختارهای شنی دارد که حدود ۱۰۰ متر ارتفاع داشته و به طور موازی با هم مناطق گسترده ای از استوای تیتان را فرا گرفته اند . رالف لورنز یکی از محققان مرکز تحقیقات علوم سیاره ای و ماه با عجیب خواندن اطلاعات این تصاویر طول یکی از این مناطق را حدود ۱۵۰۰ کیلومتر عنوان می کند و از تشابه این تصاویر با تصاویر ماهواره ای نامیبیا سخن می گوید.
نکته جالب اینجاست که در تیتان همه شرایط با زمین متفاوت است از غلظت جو گرفته تا ساختار سنگی و هر چیز دیگر اما فرایند یکسانی باعث به وجود آمدن چنین چشم انداز مشابهی در زمین و تیتان شده است.
۱۰ سال پیش دانشمندان بر این باور بودند که به علت دور بودن تیتان از خورشید ، امکان به وقوع پیوستن جریانهای هوایی بر سطح آن وجود ندارد اما بررسیهای اخیر نشان از ان دارد که گرانش فوق العادع زحل باعث ایجاد نیروهای کشندی قوی در تیتان می شود . قدرت ایننیرو در مقایسه با نیروی کشندی ماه بر زمین است و شاید همین امر باعث ایجاد جریانات هوایی نزدیک سطحی شده باشد که این چشم انداز را به نواحی استوایی تیتان بخشیده است.
این جریان هوایی ناشی از نیورهای کشندی با جریان هوایی غرب به شرق ناشی از چرخش قمر ترکیب شده و در نتیجه آرایش منظمی را به شن های سطحی تیتان می دهد.
با وجود این هنوز ماهیت ذرات تشکیلا دهنده این شن ها مورد سوال قرار دارد ممکن است یخ آب، ترکیبات آلی یا ترکیبی از هر دوی انها این ذرات را به وجود آورده باشند. به هر حال فعلا ترکیبی از شن های تیتان به همراه جریان هوایی این قمر منظره ای را به وجود اورده که جایگزین دریاهای هیدروکربنی تیتان شده است.

برگرفته از nojum

در جديدترين تصوير ارسالي کاسینی ، حلقه G زحل با حاشیه ی تیز درونی و حاشیه ی پراکنده ی خارجی مشخص شده است.

کاسینی در جديدترين عكس خود سه قمر دیون ، پرومتئوس و اپیمدئوس را در یک خط شکار کرد.

تصویر جدید و زیبای فضاپیمای کاسینی ناسا از قمر کوچک و یخیی زحل ، اپیمدئوس

اپیمدئوس تنها 116 کیلومتر قطر دارد و کاسینی این تصویر کم نور از اپیمدئوس را هنگامی گرفت که این قمر یخی و کوچک در حال پنهان شدن در پشت اتمسفر زحل بود.

این تصویر توسط دوربین narrow-angle کاسینی در نور مرئی و در تاریخ 20 دسامبر 2005 گرفته شده است.کاسینی در هنگام تهیه این تصویر 3/2 میلیون کیلومتر از اپیمدئوس و 2/2 میلیون کیلومتر از زحل فاصله داشته است.مقیاس این تصویر 14 کیلومتر در هر پیکسل برای اپیمدئوس و 13 کیلومتر در پیکسل برای زحل می باشد.

اطلاعات بیشتر در مورد ماموریت کاسینی – هویگنس

تیم عکس برداری کاسینی

تصویر بزرگتر

 

منبع خبر : JPL

برگرفته از parssky

در 25 دي ماه سال 1383(14 ژانويه 2005) كاوشگر هويگنس(Huygens) توانست از لايه هاي جو تيتان بگذرد و بر سطح آن فرود بيايد كه مدت زمان اين هبوط 2ساعت و 28 دقيقه بود. هويگنس نخستين كاوشگر ساخت بشر است كه در دورترين نقطه از كره زمين، فرود آمده است.  در قسمتي از اين ماموريت كه طرح مشتركي بين ESA، NASA و ISA (سازمان فضايي اوروپا، امريكا و ايتاليا) بود، كاوشگر هويگنس از ماهواره مادر، كاسيني جدا و به سمت تيتان فرستاده شد. و اين كاوشگر در طول مدت فرود خود بر قمر تيتان توانست قدرت باد اين قمر را محاسبه كند و همچنين از مولكول هاي تشكيل دهنده جو آن نمونه گيري كند. دانشمندان معتقدند كه ساختار شيميايي جو تيتان شبيه جو زمين در 4000 ميليون سال پيش مي باشد، و اين داده ها از اين كاوشگر مي تواند كليدي براي حل معماي آغاز حيات در كره زمين باشد.

   هويگنس تصاويري را از سطح تيتيان گرفته است كه جو نارنجي گونه آن را نشان مي دهد و همچنين برخي از اين تصاوير از ارتفاع كمتر از 40كيلومتري گرفته شده است.اين تصاوير نشان مي دهند كه سطح تيتان توسط جريان هاي مايعي (كه احتمالا جريان هاي متان هستند) فرسايش يافته اند.

    از حدود 260 دانشمند و بيش از 10.000 متخصص و مهندس براي طراحي، ساخت و تكميل اين پروژه استفاده شده است. جان پير لبرتون(Jean-Pierre Lebreton) يكي از دانشمندان اين پروژه مي گويد :" ساخت اين پروژه در حدود 2 دهه به طول انجاميد و در اين ماموريت از توانايي هاي علمي و تكنولوژي محدودي برخوردار بوديم. اما بلاخره دانشمندان و مهندسان با استفاده از مهارت و هوش خود توانستند اين محدوديت ها را پشت سر بگذارند و اين پروژه را با موفقيت به اتمام برسانند ."    ماموريت كاسيني-هويگنس(Cassini-Huygens) طرح مشتركي از سه سازمان فضايي ناسا(NASA)، اوروپا(ESA) و ايتاليا(ISA)  مي باشد كه قرار است به مدت چهار سال از ابتداي شروع كار خود به ماموريت خود ادامه دهد.

اصل خبر در سايت ESA :

http://www.esa.int/esaCP/SEMVB6MZCIE_index_0.html

برگرفته از parssky

حلقه های زحل سایه تاریک خود را در این تصویر برروی ناحیه ی شمالی زحل پهن کرده اند . در این بین سه قوس باریک و روشن قابل تشخیص هستند که همان سه شکاف بزرگ شناخته شده در حلقه های زحل می باشند . نام این شکاف ها به ترتیب از پایین به بالا یا از پهن ترین به باریک ترین عبارت اند از شکاف کاسینی ، شکاف انکه و شکاف کیلر . این تصویر توسط دوربین wide-angle فضاپیمای کاسینی  در طول موج 752 نانومتر مادون قرمز گرفته شده است. مقیاس این عکس 23 کیلومتر (14 مایل ) در هر پیکسل می باشد و کاسینی آن را  در 29 اکتبر 2005 و از فاصله 446000 کیلومتری (277000 مایل) شکار کرده است .

این تصویر زیبا از زحل توسط  فضاپیمای کاسینی در 31 اکتبر ، هنگامی که کاسینی در فاصله ی 2/1 میلیون کیلومتری زحل قرار داشت  گرفته شده است .

در این تصویر زیبا  نوار از ابر های  پَر مانند این هلال زیبا از زحل را پوشانده اند . این ابر ها در مرز تاریک و روشن سیاره (مرز شب و روز) جایی که اشعه های خورشید تقریبا به صورت افقی در حال تابش هستند  ، به راحتی قابل مشاهده می باشند .ضمنا در این قسمت ها از اتمسفر بالای ابر ها نسبتا پاک می باشد.خط تیره ای که در بالای تصویر مشاهده می شود نیز لبه خارجی حلقه های زحل می باشد.

این تصویر در نور مادون قرمز (728 نانو متر) توسط دوربین wide-angle کاسینی در 31 اکتبر 2005 گرفته شده است .

در این تاریخ کاسینی در فاصله 2/1 میلیون  کیلومتری از زحل قرار داشته و زاویه ی بین خورشید – زحل و فضاپیما 131 درجه بوده است .

مقیاس این تصویر نیز 69 کیلومتر در هر پیکسل می باشد و کنتراست تصویر برای رویت پذیری بهتر افزایش یافته است.

منبع خبر : Universetoday.com

بر گرفته از parssky