ویجر1 در فاصله 100AU از خورشید تنها در ۳۰ سال

دور ترین جسمی که انسان توانسته به فضا پرتاب کند ویجر 1 است. فضاپیمایی که در حدود 100AU (هر AU برابر فاصله زمین از خورشید است) از خورشید تا 15  آگوست 2006 برابر 24مرداد 1385دور شده. معنی گفته این است که فضاپیمایی که در حدود سه دهه ی پیش به فضا پرتاب شده اکنون 100 برابر زمین از خورشید فاصله گرفته است.

در این دوره ویجر1 در حدود 15 میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله گرفته است. دکتر اد استون یکی از دانشمندان پروژه ویجر و رییس پیشین بخش JPL ناسا گفته: "تیم ویجر همیشه پیش بینی می کردند که فضاپیما در پایان این مسیر قدرت کافی را خواهد داشت."

استون گفت:"اما چرا شما پیشبینی نکردید که فضاپیما طی این مدت فرسوده یا شکسته نمی شود. ویجر1 و 2 هفت روز هفته و 24 ساعت شبانه روز حرکت می کند، ولی باز هم کار می کنند.". فضاپیما در این 30 سال مسافرت فضایی  واقعا زیر فشار بوده بخصوص زمانی که از کنار سیاره های بیرونی گذر می کرده برای نمونه تشعشعات بسیار خطرناک اطراف مشتری.

فضاپیما اکنون به جایی رسیده که نمی تواند از انرژی و نور خورشید برای تامین انرژی برق خود استفاده کند. ویجرها اکنون تنها از انرژی بلند مدت هسته ای خود استفاده میکنند که به وسیله حوزه انرژی (ايزوتوپ‌ پرتو افشان‌ مولد برق و گرما)  آنها تامین می شود.

ویجر1 اکنون در لبه ی منظومه خورشیدی قرار دارد که heliosheath نامیده می شود، جایی که تاثیرات خورشید کمرنگ می شوند. این منطقه بیرون از حباب احاطه کننده  خورشید قرار دارد و واقعا هیچ کس نم داند که این حباب چقدر بزرگ است. ویجر1 در حال نزدیک شدن به فضای میان ستاره ای  است، این فضاپیما سرعتی معادل یک میلیون مایل در روز دارد. ویجر1 می تواند در 10 سال آینده وارد فضای میان ستاره ای شود.

استون می گوید:"فضای میان ستاره ای از موادی که از ستاره ها پرتاب می شوند خالی است"."ویجر1 نخستین ابزار ساخته شده به وسیله انسان است که به این ناحیه می رسد."

در این سفر دو ویجر مشتری، زحل، اورانوس، نپتون، پلوتو و ده ها ماه آنها را مشاهده کرده اند. بعلاوه آن دو بر روی باد های خورشیدی و ذرات شارژ شده به وسیله خورشید که یک میلیون مایل در ساعت سرعت دارند مطالعه کرده است.

منبع: solarsystem.nasa.gov

برگردان persiansky      

در پی لغو پرتاب شاتل دیسکاوری در بعدازظهر روز یک‌شنبه و به‌تعویق افتادن آن تا روز سه‌شنبه، مهندسان پرواز به بازرسی مجدد مخزن سوخت پرداختند و ترکی را در یکی از عایق‌های آن یافتند. این پوشش عایق نزدیک به بالاترین قلابی است که لوله 43 سانتی‌متری انتقال اکسیژن مایع را به مخزن متصل کرده است. برخی از مهندسان معتقدند این ترک باید تعمیر شود، اما مدیران برنامه پرتاب شاتل گفته‌اند راه‌حل‌های دیگری نیز وجود دارد.

  این هم یک فیلم در این باره:

از اینجا بگیریدش

منبع خبر : SpaceFlightNow.com

یرگرفته از parssky

ساعت سی دقیقه بامداد پنج‌شنبه 8 تیر ماه، شمارش معکوس پرتاب شاتل دیسکاوری رسما آغاز شد؛ اما پیش‌بینی‌های هواشناسی حاکی از آن است که پرتاب برنامه‌ریزی شده دیسکاوری در روز شنبه به تعویق خواهد افتاد.

مرزهای خارجی منظومه شمسی شکل منظمی ندارد و به‌نظر می‌رسد مشتی از درون به آن ضربه زده و بخشی از آن‌را قر کرده‌است. این نتایج به‌دنبال اطلاعات ارسالی فضاپیمای ویجر2 بدست آمده است که درحال عبور از مرزهای منظومه شمسی است. جالب این‌جا است که ویجر2 نسبت به برادر خود که در سال 2004 از منظومه شمسی خارج شد، در فاصله نزدیک‌تری نسبت به خورشید قرار دارد. بیش از سی سال است فضاپیماهای ویجر در پی یافتن ساکنان احتمالی و هوشمند غیرزمینی، مسیر خروج از منظومه شمسی را طی می‌کنند. خیلی‌ها فکر می‌کردند مولد هسته‌ای فضاپیماها در سال 2000 میلادی از کار خواهد افتاد و چیزی جز یک تابوت یخ‌زده که حامل پلاک طلایی دوستی زمینی‌ها است، از آن‌ها باقی نخواهد ماند؛ اما مراو اوفر، اخترفیزیک‌دان دانشگاه جورج ماسون ویرجینیا نظری غیر این دارد. او به تازگی توانسته‌است آخرین داده‌های ارسالی ویجر2 را تحلیل کند و با استفاده از آن، شکل خورشیدکره (هلیوسفر) را شبیه‌سازی کند. خورشیدکره، حباب مغناطیسی بسیار عظیمی است که منظومه شمسی، بادهای خورشیدی و میدان مغناطیسی خورشید را در بر گرفته‌است.

ویجر2 که در جنوب استوای منظومه شمسی حرکت می‌کند، آرام آرام اثرات ضربه خروجی (Termination Shock) را احساس می‌کند. این موج ضربه‌ای هنگامی ایجاد می‌شود که بادهای خورشیدی که با سرعت 1.6 میلیون کیلومتر در ساعت حرکت می‌کنند ( 445 کیلومتر بر ثانیه)، به بادهای میان‌ستاره‌ای که با سرعت کمتری جریان دارند برخورد می‌کنند. در سال 2002، دو سال مانده به آن‌که ویجر1 از خورشیدکره خارج شود، ابزارهای علمی آن شروع به آشکارسازی ذراتی پرانرژی ‌کرد که پس از مدتی مشخص شد منشاشان موج ضربه‌ای خروجی است. چهارسال پس از اولین گزارش ارسالی ویجر1، رابرت دکر از دانشگاه جان‌هاپکینز گزارش داده‌است که ویجر2 هم ذرات مشابهی را آشکار کرده‌است.

اما در حال حاضر، فاصله ویجر2 با خورشید حدود یک‌میلیارد و سیصد میلیون کیلومتر کم‌تر از فاصله ویجر1 با خورشید در دسامبر 2004 است که این فضاپیما از موج ضربه‌ای نیم‌کره شمالی منظومه شمسی عبور کرد. این بدان معنی است که در نیم‌کره جنوبی، موج ضربه‌ای خروجی به سمت داخل منظومه شمسی منحرف شده‌است. با توجه به داده‌های بدست‌آمده، دانشمندان انتظار دارند ویجر2 حداکثر تا دو سال آینده، از این موج ضربه‌ای عبور کند. 

 اوفر در شبیه‌سازی‌های خود نشان داده‌است دلیل انحراف خورشیدکره در نیم‌کره جنوبی منظومه شمسی، احتمالا میدان مغناطیسی قوی‌تر میان‌ستاره‌ای است که میدان مغناطیسی خورشیدی را به عقب رانده‌است. اوفر توانسته نشان دهد چگونه یک میدان مغناطیسی مشخص می‌تواند با مشاهدات ویجر2 سازگار باشد. این مدل‌سازی حالتی مشابه مغناطیس‌کره زمین را تداعی می‌کند که در یک‌سو به دلیل فشار میدان مغناطیسی خورشید به داخل منحرف شده است و در سوی دیگر کشیده شده است. البته باید توجه داشت تنها اندازه‌گیری‌های دانشمندان از خورشیدکره محدود به اطلاعات ارسالی دو فضاپیمای ویجر است که آنها هم فقط دو محدوده نسبتا نزدیک به یکدیگر را در شمال و جنوب استوای منظومه شمسی اندازه‌گیری کرده‌اند و هنوز خیلی زود است بخواهیم در مورد شکل کلی این حباب عظیم اظهار نظر کنیم.

دکر و اوفر نتایج تحقیقات خود را در نشست اتحادیه ژئوفیزیک ایالات متحده ارایه کرده‌اند و امیدوارند که ویجر2 بتواند گوی سبقت را از برادر دوقلوی خود برباید و سریع‌تر به فضای میان‌ستاره‌ای راه یابد. شبیه‌سازی اوفر نشان می‌دهد ویجر2 برای رسیدن به فضای میان‌ستاره‌ای باید مسافت کوتاه‌تری را طی کند و از این رو تنها ده‌سال زمان نیاز دارد تا برای نخستین بار، یک ابزار ساخت دست بشر مرزهای میان‌ستاره‌ای را بشکند.

صفحه اینترنتی ویجر http://voyager.jpl.nasa.gov/

دكتر "مايك گريفين" اين خبر را پس از نشستي با روساي ساير آژانس‌هاي فضايي درگير در احداث "آي.اس.اس" اعلام كرد.

ناسا تا پيش از حادثه كلمبيا مي‌گفت تكميل فرآيند ساخت نيازمند ‪۲۸‬ پرواز شاتل است.

اما گريفين اكنون مي‌گويد، مي‌توان اين پروژه را با تنها ‪ ۱۶‬پرواز تا پيش از بازنشستگي شاتل‌ها در سال ‪ ۲۰۱۰‬كامل كرد.

اگر چه قبلا ناسا اعلام كرده بود انجام تحقيقات علمي در كنار پيش بردن برنامه ساخت اين ايستگاه از برنامه‌هاي فضا نوردان است، اما براساس برنامه كنوني ديگر وقتي براي انجام پژوهش علمي باقي نمي‌ماند.

كليه ‪ ۱۶‬پرواز فقط براي ارسال و مونتاژ قطعات مختلف كه با هزينه بسيار بالا توسط آژانس‌هاي فضايي ژاپن، روسيه و اتحاديه اروپا ساخته شده است انجام خواهد شد.

علاوه بر اين دكتر گريفين براي تامين هزينه تكميل اين ايستگاه ‪۶۰‬ ميليارد پوندي مجبور بوده است برخي از برنامه‌هاي علمي ناسا را معلق يا به كل لغو كند.

منتقدان نگرانند كه "آي.اس.اس" حتي پس از تكميل، هرگز براي انجام تحقيقات و آزمايش‌هاي جدي به كار گرفته نشود.

'افق های جديد' هرچند سريعترين سفينه ای است که تاکنون ساخته شده، بيش از نه سال طول می کشد تا مسير مورد نظر را طی کند.هدف سفينه ۷۰۰ ميليون دلاری 'افق های جديد' جمع آوری اطلاعاتی درباره سرمنشا پيدايش پلوتو و ماه های آن است و اميد می رود به کاوش ها بر روی هاله يخی که اين منطقه از فضا را پوشانده و به کمربند کويپر موسوم است، ياری رساند.اين منطقه که دورتر از نپتون واقع شده احتمالا مملو از ده ها هزار شی يخی است که در فضايی بين ۳۰ تا ۵۰ برابر فاصله زمين و خورشيد پخش هستند.

بعضی از ستاره شناسان می گويند پلوتو اساسا يک سياره واقعی نيست و بجای آن بايد در ميان همين اشيا يخی دسته بندی شود که به هنگام تشکيل منظومه شمسی بوجود آمده اند.به گفته يکی از مقامات ناسا، "آنچه ما الان از پلوتو می دانيم يک صفحه هم نمی شود. کتب علمی بعد از تکميل اين ماموريت دوباره نويسی خواهند شد".

استفن لوری از دانشگاه کويين بلفست در ايرلند شمالی معتقد است که اين ماموريت می تواند اطلاعات بيشتری درباره پلوتو و قمرهايش در اختيار دانشمندان قرار دهد.آقای لوری به بی بی سی گفته است: "تفاوت های فاحش در سطح اين سياره می تواند نشان دهد که منظومه شمسی بر اثر يک تصادم واحد بوجود نيامده است. احتمالا برخی از سياره های کوچکتر با قدرت جاذبه خود اشيا را دور خود جمع کرده اند".ناسا اکنون با پرتاب 'افق های جديد' تا پيش از ۳ فوريه موفق خواهد شد اين سفينه را در موقعيتی قرار دهد تا بتواند با استفاده از قوه جاذبه مشتری سرعتش را افزايش دهد.با توجه به موفقيت ناسا در پرتاب فضاپيما تا پيش از اين تاريخ، 'افق های جديد' می تواند سريعتر به پلوتو برسد و احتمال ناکامی ماموريتش کاهش خواهد يافت.اين افزايش سرعت به 'افق های جديد' اجازه می دهد تا در ژوئيه ۲۰۱۵ به سياره پلوتو برسد. اگر فضاپيما بدون کمک قوه جاذبه مشتری راهی اين سفر دور و دراز می شد احتمالا پنج سال ديرتر به پلوتو می رسيد.پلوتو در سال ۱۹۳۰ بوسيله Clyde Tombaugh ستاره شناس آمريکايی کشف شد.

GIOVE-A که از سری ماهواره های طرح اروپایی گالیه است صبح 4 شنبه 28 دسامبر با استفاده از يك فروند موشك سايوز ساخت روسيه از پايگاه فضايي بايكونور قزاقستان به فضا پرتاب شد .اسا روز چهارشنبه اعلام کرد كه علائم راديويي را از ماهواره دريافت شده است و همه چيز طبق برنامه پيش مي رودو حتی دومين صفحه خورشيدي مستقر شده و سيستم برق ماهواره طبق برنامه كار مي‌كند. مهندسان طي چند روز آينده محموله ماهواره را به كار خواهند انداخت تا فن‌آوري هايي را كه قرار است در سيستم ماهواره هاي گاليله به كار گرفته شود براي نخستين بار آزمايش شوند.
نخستين ماموریت GIOVE-A استفاده از فركانس هايي است كه اتحاديه بين المللي ارتباطات راه دور (ITU) براي سيستم گاليله اختصاص داده است. زماني كه محموله فعال شد، علائم راديويي كه GIOVE-A مخابره مي كند توسط ايستگاه هاي زميني تحليل خواهد شد تا نسبت به برخورداري آن از كيفيت و استاندارد لازم اطمينان حاصل شود این ماهواره همچنین ساعت هاي اتمي براي سيستم گاليله را نیز امتحان خواهد كرد.پروژه ی گالیله پروژه ای 4/3 میلیارد یورو (2/4 میلیارد دلار) است که به منظور پایان وابستگی اروپا از سیستم جی پی اس آمریکا راه اندازی شده است.بنا به گفته ی سازمان فضایی اروپا اگر آزمایشات GIOVE-A موفقیت آمیز باشد اروپا تا سال 2010 تعداد 30 ماهواره ی دیگر را نیز به منظور تکمیل این پروژه فضایی به مدار زمین خواهد فرستاد.
گاليله براي تعيين مكان و فاصله دقيق يك محل سيگنالي را از سه نقطه معلوم، با استفاده از سه ماهواره شبكه گاليله ، به محلي در نظر گرفته شده مي‌فرستد و فاصله زماني را به دقت اندازه‌گيري كرده و در نهايت امكان ناوبري نقطه مورد نظر را با دقتي بسيار بالا تعيين مي‌كند.دقت گالیله در حد سانتیمتربر روی زمین می باشد و با قرار گرفتن تراشه‌هاي گاليله در تلفن‌هاي همراه استفاده‌كنندگان قادر خواهند شد مكان های عمومی و آدرس مورد نظر خود را مشاهده كنند.زماني كه ماهواره گاليله به طور كامل در مدار زمين قرار گيرد كشورهاي عضو اتحاديه اروپا قادر خواهند شد به سامانه‌اي بسيار دقيق از تعيين موقعيت زماني و مكاني اهداف مورد نظر در روي زمين دست يابند. گفته شده زماني كه گاليله بطور كامل راه‌اندازي شود انقلابي در استفاده از زمان و مكان دقيق صورت مي‌گيرد.
  

كاوشگر Minerva كه قرار بود خرده سيارك Itokawa –25143 را بررسي كند، بعد از جدا شدن از فضاپيماي حامل خود،Hayabusa در فضا گم شد. Itokawa يك خرده سيارك 600 متري است كه احتمالا تكه اي از يك خرده سيارك بزرگترمي باشد وفضاپيماي Hayabusa توسط JAXA (سازمان تحقيقات فضايي ژاپن)

به گونه اي طراحي و برنامه ريزي شده بود ، كه در 12 نوامبر 2005 در 55 متري سطح اين خرده سيارك قرار بگيرد وكاوشگر رباتيك كوچك خود، Minerva را بر روي سطح آن رها كند وسپس از آن دور شده و خود را براي نمونه برداري از خرده سيارك در آينده اي نزديك آماده كند. اما در حاليكه انتظار مي رفت اين كاوشگر به آرامي بر روي خرده سيارك پايين بيايد تا بتواند تصاوير و اطلاعاتي در مورد سيارك و د ماي آن براي فضاپيما تهيه كند، در فضا رها گشت و هرگز به سطح آن نرسيد.

زمانيكه Hayabusa   از خرده سيارك دور مي شد، پيامي از سوي JAXA فرستاده شد كه Minerva تنها با سرعتي حدود20 سانتي متر در ثانيه در حال دور شدن است. فضاپيما در حاليكه كاوشگر در فضا بي هدف در حال دور شدن بود از آن عكس گرفت و توانست تماس راديويي با آن برقرار كند.اما با اين حال سرنوشتMinerva هنوز معلوم نيست و همچنان سرگردان در فضا رها گشته است. كاوشگر Minerva كه در تصوير آن را مشاهده مي كنيد، تقريبا به اندازه يك گريپ فروت است و وزن آن تنهاد 590 گرم است وشامل  سه دوربين كوچك رنگي و شش گرما سنج مي شود. به گفته يكي از اعضاي تيم، به نامTetsuo Yoshimitsa اين كاوشگر به گونه اي طراحي شده بود كه بتواند در يك مسير 15 متري وجب به وجب خاك خرده سيارك راطي و بررسي كند.

منبع خبر : Skypub.com

برگرفته از parssky

آژانس اكتشافات فضایی ژاپن (جاكسا) اعلام كرد: بازگرداندن كاوشگر فضايي بدون سرنشين "هايابوسا" به‌زمين را سه‌سال به تعويق مي‌اندازد.هايابوسا پس از تلاش نا موفق  براي نمونه‌برداري از سيارك ايتوكاوا در اوايل آبان ماه، قرار بود، اواخر بهار سال ‪ ۲۰۰۷ميلادي به زمين بازگردانده  شود. هایابو سا قرار بود كاوشگر Minerva را به سطح ایتوکاوا بفرستدوپس از نمونه برداری از این سیارک به زمین بازگردد اما  Minerva  بعد از جدا شدن از فضاپيماي حامل خود در فضا گم شد. ( كاوشگري كه در فضا گم شد)  به‌گفته جاكسااز روز جمعه گذشته ارتباط مخابراتي با "هايابوسا" نيز دچار اختلال شده و اين سازمان در تلاش براي رفع اين اشكال است. جاكسا با توجه به اينكه كار تعمير اين كاوشگر فضايي نياز به زمان زيادي دارد، برنامه بازگرداندن آن به زمين را سه سال تعويق انداخته است. براي اينكه بازگراندان هايابوسا به زمين طبق برنامه قبلي انجام شود، بايد در ماه جاري اين كاوشگر بر روي مدار بازگشت قرار مي‌گرفت. جاكسا پيش بيني كرده است، اگر اشكال فني اين كاوشگر تا اوايل سال ‪۲۰۰۷ ميلادي برطرف شود، اين امكان وجود دارد، که حتی هايابوسا در سال ‪ ۲۰۱۰ميلادي به زمين بازگردانده شود.اگراين كاوشگر موفق به نمونه‌برداري و انتقال به كپسول ويژه به زمین مي‌شد براي نخستين بار بود كه از يك سيارك نمونه‌برداري صورت مي‌گرفت.ضمن اینکه براي اولين بار يك سفينه فضايي ژاپني موفق به فرود بر روي يك جرم سماوي مي‌شد.اما این ماموریت با شکست روبرو شد.اما ،باز هم دانشمندان امید وارند  كه فضاپيماي هايابوسا پس از تمرينهايي كه به طور خودكار انجام مي دهد، موقعيت خودش را طوري تنظيم كند كه بتواند در نزديكي خرده سيارك قرار بگيرد و تا پايان ماموريت خود، يعني 25 نوامبر، نمونه بر داريهاي كوچكي از اين سيارك  انجام دهد. بعد از انجام ماموريت، فضاپيما موتور خود را كه با سوخت يوني كار مي كند آتش كرده وراهي زمين خواهد شد. 

سوهو در يازدهم آذر 1374 برای یک مأموريت دو ساله پرتاب شد. اکنون پس از ده سال هنوز سوهو بهترین تصاوير را از خورشيد می گيرد. سوهو (SOHO) ماهواره ای است که در يکی از نقاط لاگرانژی زمين و خورشيد جای گرفته است و مدام خورشيد را زير نظر دارد، تصاوير زنده سوهو از ستاره منظومه شمسی روی اينترنت در دسترس همه قرار می گيرد. تا کنون 140 رساله دکتری درباره اکتشاف های اين ماهوراه نوشته شده است.

يك سكوي پرتاب سيار به منظور يك سري تمرينات سه روزه بر روي اطلس طي يك مسير 1800 فوتي و 35 دقيقه اي ,اين موشك را تا پايگاه حمل كرد. روز يكشنبه بعد از ظهر تمرينات اوليه بر روي سوخت گيري اطلس 5 كه با سوخت نفت سفيد تصفيه شده كار مي كند متمركز شد ند واين طور برنامه ريزي شده بود كه در روز دوشنبه نيز موشك يك پرتاب شبيه سازي شده اي را انجام بدهد و مراحل قبل از پرتاب را تمرين كند.بعد از انجام عمليات شبيه سازي شده بر روي موشك اطلس از طريق خارج كردن اكسيژن وهيدروژن مايع از آن ايمن خواهد شد و جايگاه عمليات نيز بعد از تمام شدن تمرينات براي كاركنان باز مي شود. سه شنبه صبح پايگاه پرتاب سيار از جايگاه جدا شده و موشك را به مقر اصلي اش بر مي گرداند.زمانيكه موشك به آشيانه اش بازگشت,آخرين اقدامات و  آماده سازيها بر روي آن انجام مي گيرد تا براي پرتاب فضاپيماي New Horizons كاملا آماده باشد.  اقدامات ديگر بر روي اطلس 5   در 10 ژانويه , يعني يك روز قبل از پرتاب اين ماموريت 665 دلاري صورت خواهد گرفت.

منبع خبر : Spaceflightnow.com