تبليغاتX
آسمان ایران
آشنایی با دانش های روز فضایی

یک پروفسور از UCSE مدلی ارائه کرد که به توضیح درخشندگی ابر نو اختر در مراحل انفجار رمبش (متلاشی شدن) و تکرار این مراحل کمک می کند.

ابرنواختری که دستخوش چندین انفجار گرمایی شده است. HST/NASA


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  86/08/29ساعت 13:39  توسط آرش | 

زندگی آسان نیست، حتی برای کهکشان‌ها ! برخی از کهکشان‌ها حقوق کیهان‌وندی (!) را رعایت نمی‌کنند و به‌قدری به همسایگان خود نزدیک می‌شوند که آسیب می‌بینند و شکلی دیگر پیدا می‌کنند. اما برخوردهای کهکشانی اثرات دیگری هم دارد و آن، تولد نسل جدید ستارگان است که برخی‌شان در این میان منفجر می‌شوند. تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا توانسته است منظره بی‌نظیری از یک جفت کهکشان درهم تنیده به‌تصویر بکشد که ابرنواختری پیر در آنها منفجر شده است.

ابرنواختر پیر از قلاب آزاد شد

ستارگانی که منفجر می‌شوند، ابرنواختر نام دارند و با درخشندگی بسیار زیادشان از فواصل بسیار کیهانی نیز دیده می‌شوند. این انفجارها در مطالعات کیهان‌شناسی اهمیت فراوانی دارند، زیرا می‌توان فاصله آنها را با بررسی تغییرات درخشندگیشان تعیین کرد. دانشمندان نیز در برنامه زمانی منظمی، تلسکوپ‌های بزرگ را از جمله VLT به سوی مناطقی از آسمان نشانه می‌روند تا بتوانند ابرنواخترهای احتمالی را به‌دام بیاندازند.
کهکشان MCG-01-39-003 که نامش بیشتر شبیه به شماره تلفن است، کهکشان بسیار عجیبی است. این کهکشان قلابی در یک سر خود دارد که احتمالا به دلیل برهمکنش‌های گرانشی با کهکشان مارپیچی همسایه‌اش، NGC5917 ایجاد شده است. بررسی‌های دقیق‌تر این تصویر نشان می‌دهد که ان‌جی‌سی 5917 توده‌های عظیم گاز و غبار را از همسایه‌اش به سوی خود می‌کشد. این دو کهکشان در فاصله 87 میلیون سال نوری زمین در صورا فلکی میزان قرار گرفته‌اند.
ان‌جی‌سی 5917 حدود چهل هزار سال نوری درازا دارد و 750 بار کم‌نورتر از حد دید چشم غیرمسلح است. این کهکشان را ویلیام هرشل در سال 1835 کشف کرد، اما جالب است که به‌نظر می‌رسد هرشل که بزرگ‌ترین منجم زمان خود بود، نتوانسته است همسایه قلاب‌دار این کهکشان را که تنها 2.5 بار کم‌نورتر است، ببیند! جالب‌تر این‌که کهکشان مارپیچی- میله‌ای زیبایی هم کمی آن‌طرف‌تر قرار گرفته و حسرت آن را می‌خورد که نام‌گذاری شود! پشت این سه کهکشان هم می‌توان رقص گرانشی جزیره‌های جهانی دوردست را تشخیص داد.
اما علاقه اخترشناسان به این مجموعه کهکشانی از زیبایی آن نیست. سال گذشته ستاره‌ای در نزدیکی قلاب منفجر شد که ابرنواختر 2005cf نام گرفت. به‌نظر می‌رسید که این ابرنواختر بر فراز پلی از مواد که دو کهکشان همسایه را به‌هم مرتبط می‌کند منفجر شده باشد. رصدهای تلسکوپ 1.5 متری رصدخانه ویپل نشان داد عامل این انفجار، یک ابرنواختر نوع اول است که اجزای خود را با سرعت 15هزار کیلومتر بر ثانیه (5درصد سرعت نور) به بیرون پرتاب کرده است.
ابرنواختر نوع اول، نوعی ابرنواختر است که در آن خطوط طیفی هیدروژن دیده نمی‌شود. این بدان معنی است که انفجار مربوط به جسمی است که ذخیره هیدروژنش به پایان رسیده است. در اواسط قرن بیستم، سوبرامانیان چاندراسکار، فیزیک‌دان هندی و برنده جایزه نوبل فیزیک، نشان داد ستاره‌ای که جرمش کمتر از 1.4 برابر جرم خورشید باشد، در پایان عمر خود به یک کوتوله سفید تبدیل می‌شود، موجودی هم‌اندازه زمین و بسیار داغ که فرآیند هم‌جوشی هسته‌ای در آن متوقف شده است. به افتخار چاندارسکار، مقدار حدی 1.4 برابر جرم خورشید را حد چاندراسکار می‌نامند. اگر جرم کوتوله سفید به نحوی از حد چاندراسکار فراتر رود، فرآیند هم‌جوشی هسته‌ای کربن در سراسر کوتوله سفید روی می‌دهد و این موجود کوچک در انفجاری عظیم با قدر مطلق 19- نابود خواهد شد.
بلافاصله پس‌از کشف این ابرنواختر، گروه همکاری اروپایی ابرنواختری (ESC) به سرپرستی ولفگانگ هیلبراندت از موسسه اخترفیزیک ماکس پلانک، رصدهای دقیق این ابرنواختر را با استفاده از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های سراسر جهان آغاز کردند. ESC، بزرگ‌ترین گروه تحقیقاتی ابرنواخترها در اروپا است که از ده موسسه تحقیقات اخترفیزیکی در اروپا تشکیل شده است.
پیش از این نشانه‌های فراوانی بدست آمده بود، دال بر این‌که برخوردها و فعالیت‌های کهکشانی فرآیندهای تولد ستارگان را افزایش می‌دهد. بنابراین فراوانی ابرنواخترها هم در چنین کهکشان‌هایی نسبت به کهکشان‌های دورافتاده تنها بیشتر خواهد بود. این انتظار برای ستارگان جوان و سنگین منطقی است، اما تحقیقات چند سال اخیر نشان داده است این برخوردها، فراوانی انفجار ستارگان پیر و ابرنواخترهای نوع اول را نیز افزایش می‌دهد. با این حال کشف یک ابرنواختر نوع اول در دنباله‌های جزر و مدی متصل‌کننده دو کهکشان برخوردی به یکدیگر فوق‌العاده نادر است. ازاین‌رو ابرنواختر 2005cf که در کنار دنباله بین دو کهکشان قرار داشت، به موضوع هیجان‌انگیزی بین اخترشناسان تبدیل شد.
گروه ESC موفق شد این ابرنواختر را در تمام دوره تحولش، از ده روز مانده به اوج درخشندگی تا بیش‌از یک سال پس از انفجار، رصد کند. هرچه ابرنواختر کم‌نور می‌شد، تلسکوپ‌های بزرگتری برای دیدنش مورد استفاده قرار می‌گرفت. یک سال پس از وقوع انفجار، ابرنواختر هفتصد بار کم‌نورتر از اوج درخشندگی‌اش شده بود و به همین دلیل، تلسکوپ VLT برای عکس‌برداری از آن وارد عمل شد. آخرین مراحل کم‌نور شدن یک ابرنواختر برای بررسی ساختار داخلی مواد پرتاب‌شده اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا می‌توان چگونگی انفجار ابرنواخترها و عناصر تولید شده در آنها را درک کرد.
تصویر نهایی تلسکوپ VLT با میدان دید8.3 در 5.6 دقیقه قوس، از ترکیب تصاویر گرفته‌شده در نورهای آبی، مریی، قرمز و فروسرخ تهیه شده است. این تصویر، ساختار جزر و مدی زیبایی را به شکل یک قلاب نشان می‌دهد که مملو از ساختارهای ریزتر مانند سحابی‌های مولد ستارگان است که بر اثر فعل‌وانفعال‌های گرانشی بین دو کهکشان آغاز به کار کرده‌اند. متاسفانه این تصویر به وضوح نشان می‌دهد که ابرنواختر از این دنباله قلاب‌شکل خارج شده است. احتمالا اختلالات گرانشی شدید آن منطقه، کوتوله سفید را از زادگاهش دور کرده و این ستاره آخرین هزاران سال زندگی را در تنهایی و غربت سپری کرده است. گویا زندگی برای یک ستاره دشوارتر است!

 



منبع خبر : پایگاه خبری رصدخانه جنوبی اروپا

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/11ساعت 5:36  توسط آرش | 

اگر کهکشان راه شیری ما در آیینه دیده شود احتمالا چیزی مانند کهکشان مارپیچی M100 خواهد بود که 60 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد.

ابر نواختر جدید در کهکشاني مارپیچی

 

این تصویر از کهکشان مارپیچی M100 شاید بسیار شبیه به کهکشان ما باشد ،  یک ساختمان پیچیده ،  هسته ای روشن ، دو بازوی مارپیچ برجسته و نواحی گداخته ی H II  . دو بازوی کوچک نیز قابل مشاهده می باشند که از بخش درونی شروع و در حال رسیدن به بازو های بزرگتر می باشند .این کهکشان که فاصله ی 60 میلیون سال نوری از ما قرار دارد ، کمی ازکهکشلن ما بزرگتر است و قطر آن به 120000 سال نوری می رسد. این کهکشان هدف چند دانشمند آمریکایی به نام های Dietrich Baade و Ferdinando Patat  برای مطالعه بر روی ابر نواختر تازه کشف شده در این کهکشان " SN 2006X "  بود .

SN 2006X در 24 فبریه توسط دو منجم آماتور ژاپنی و ایتالیایی کشف شده بود و به عنوان بیست و چهارمین ابرنواختر سال شناخته شد . این ابرنواختر از نوع Ia می باشد و 100 مرتبه از کهکشان خود کم نور تر است (قدر 17). این ابر نواختر از آن جهت اهمیت دارد که یکی از گزینه های اندازه گیری نرخ انبساط عالم محسوب می شود .

SN 2006X نخستین ابر نواختر کشف شده در این کهکشان نمی باشد و این کهکشان هم مانند دیگر کهکشان ها میزبان بسیاری ازابرنواخترها بوده است و پیش از این  ابر نواختر های دیگری در چون SN 1901B, SN 1914A, SN 1959E و SN 1979C در کهکشان مارپیچی M100 شناسایی و کشف شده بودند . و حتی SN 1979C هم اکنون نیز به عنوان درخشان ترین منبع در اشعه ایکس طی 25 سال گذشته محسوب می شود .

 

تصویر بزرگتر

منبع خبر : Universetoday.com

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  84/12/11ساعت 2:11  توسط آرش | 
تلسكوپ جميني در شيلي به تازه گي تصويري شگفت انگيز از حبابي گازي شكل در فاصله 325 سال نوري از زمين تهيه كرده است كه در حال بلعيدن اجرام اطراف خود است.

 يافته جديد جميني

این عکس  به تازگی توسط تلسکوپ جمینی در شیلی گرفته شده،این حباب گازی غول پیکر در فاصله 325 سال نوری از ما قرار گرفته و آماده است تا تعدادي از همسایگان خود را ببلعد.

این ناحیه از فضا هم زمان با کشف قسمتی از ابر ماژلانی بزرگ شناخته شده است.این حباب از انفجار یک یا چند ستاره پرجرم در مرکز خوشه و تبدیل آنها به ابرنواختر شکل گرفته است . فلیپ میسی اخترشناس رصدخانه لوول در آریزونا می گوید:هنگامی که به سرعت گازها در ابرها نگاه میکنیم در اندازه حباب ناسازگاری میبینیم و انتظار داریم که این سرعت باد از درون خوشه هایی با ستارگان پرجرم باشد.اخترشناسان توسط رصدخانه لوول در آریزونای آمریکا کسانی هستند که این ناحیه از آسمان را مطالعه می کنند.

میسی میگوید: ابرنواختر،توانایی توضیح در باره سن ستاره مرکزی، و جهت یابی و شکل ابر ها را داراست. 

 
منبع خبر :
New Scientist Space

برگرفته از parssky 

 

+ نوشته شده در  84/10/18ساعت 2:23  توسط آرش | 
اختر شناسان بقاياي سه ابرنواختر كه صدها سال پيش و براي يك لحظه نور درخشاني در آسمانها انتشار دادند را مشاهده كردند. تجزيه و تحليل دقيق تصوير نشان دهنده قوسهاي هم مركزي از نور است كه از محل انفجار ابرنواخترها به بيرون در حال حركت است.

 پژواك ضعيف ابرنواخترهاي باستاني

اگر چه ابرنواخترها در يك لحظه كوتاه منفجر مي شوند ، اما اثرات بعدي آنها صدها سال بعد قابل مشاهده هستند. اختر شناسان بقاياي سه ابرنواختر كه صدها سال پيش و براي يك لحظه نور درخشاني در آسمانها انتشار دادند را مشاهده كردند. تجزيه و تحليل دقيق تصوير نشان دهنده قوسهاي هم مركزي از نور است كه از محل انفجار ابرنواخترها به بيرون در حال حركت است. نور حاصل از اين انفجارات از روي ابرهاي گازي بين ستاره اي منعكس شده و اكنون براي اختر شناسان قابل روئيت است. اين نور مانند صداي منعكس و شنيده شده از روي يك جسم دور دست است.

 

منبع خبر : Universtoday

+ نوشته شده در  84/10/03ساعت 14:59  توسط آرش | 
PERSIANSKY
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
بازدید کننده گان
Locations of visitors to this page
PageRank Checking Icon
درباره وبلاگ
در این وبلاگ تلاش می شود دانش ها و آگاهی های روز فضانوردی و ستاره شناسی و آشنایی با تلسکوپ و دیگر ابزار های اختر شناسی آموزش داده شود

نوشته های پیشین
آذر 1388
اسفند 1387
مرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آرشیو موضوعی
اجرام ناستاره ای (Messier & NGC)
خورشید
عطارد(تیر)
زهره (آناهیتا)
زمین (به همراه ماه)
مریخ
کمربند سیارک ها
مشتری (به همراه ماه هایش)
زحل (ماه ها و حلقه ها)
اورانوس (ماه ها و حلقه ها)
نپتون(ماه ها و حلقه ها)
پلوتو و دیگر خرده سیارک ها
فضای میان ستاره ای
سیاهچاله، کوتوله سفید، ستاره های نوترونی
سیارات فراخورشیدی، حیات فرازمینی
نواختر، ابرنواختر
ستارگان
کهکشان ها
ماده و انرژی تاریک
خوشه ها و سحابی ها
گرفت ها و مقارنه ها
دنباله دارها و شهابسنگ ها
صورتهای فلکی و بارش های شهابی
دوربین، تلسکوپ و رصدخانه
ابزارهای نجومی
فیلم، عکس و برنامه های نجومی
طیف نمایی
ماهواره ها و ایستگاه فضایی
نظریات و آموزش اخترفیزیک
اخترشناسان و فضانوردان
برگزیده های ایرانی
پیوندها
پایگاه اطلاع رسانی نجوم
مجله نجوم
شرکت اخترنمای شيراز
اسطوره های ایران
مطالب دیدنی اینترنت
پیشگویان بزرگ
ASIS
شگفتیهای علم
گروه فضانوردان جوان
دانش فضايي
بهنام کاتبی
اشوزرتشت
نشریه ی الکترونیکی زرتشت
سفیر
sameyan
هنرپیشه های قدیم
Far from the Truth
هیچ چیز زیباتر از علم نیست
وبلاگ نجوم
نجوم
نجوم در لاهیجان
سایت خبری آسیای میانه
نجوم (دنیای فراموش شده )
علمیران
راز گیتی
بزرگترین وبلاگ پارسی
طبيعت فراموش شده نجوم
جامعه اینترنتی نجوم ایران
آسمون پرستاره
nojum4
hupaa
ستارگان کویر یزد
سپهر اّلان
SpaceOnline
کوارک و کوازار
موسسه فرهنگی اسرار فضا
فروغ
milkyway
انجمن نجوم مهبانگ تربت حیدریه
ستاره شناسی ایران
اسرار آسمان شب
astronomy
چشم نجوم
فیزیک ؛ سلوک در ژرفای گیتی
سجاد رحیمی مدیسه
آسمان شب
فضا و نجوم
مطالب دیدنی اینترنت
یاس سرخ
مرکز نجوم اصفهان
پویشی در فضای بیکران
مرزهای فضا زمان
یه شب مهتاب
معرفی بهترین سایتهای فیزیک
اسرار آسمان شب
کوانتوم
فضا
سایت های رایانه ای
گروه ستاره شناسی ققنوس
iransky
نجوم
خبرهاي ناسا و اطلاعات نجومي
یادداشت های یک منجم
* فیزیک *
nojumestan
دایره المعارف علمی
دنیای نجوم
بزرگترین وبلاگ فیزیک ایران
چشم های پر ستاره
فرانسه
PHYSICS WORLD
فیزیک پایه
علمی
مطالب جالب علمی:نجوم/فیزیک
کهکشان
از گالیله تا هاوکینگ
بانک مقالات علمی
وبلاگ نجوم
مرکز نجوم فارسی
پروازنما
astrolink
شبکه تخصصی فیزیک ونجوم
نجوم 86
نجوم،رصد،رویا
Best Of Astronomy Projects
دیـــــــــدار نـــــــــــجوم
nojum-nat3
گیتی
آسمان ورامین
آسمان بروجن
Persian Finance
Adv
admethod admethod admethod admethod admethod admethod
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM