سالهاست که انسان از خود می پرسد که آیا تنها حیات هوشمند است؟ آیا جز در این سیاره در مکان دیگری نوعی از حیات وجود دارد؟ آیا تنها امکان برای وجود حیات مانند زمین بر پایه سه عنصر هیدروژن، اکسیژن و کربن است یا عناصر دیگر نیز می توانند پایه های حیات را تشکیل دهند؟

در منظومه خورشیدی سه کاندید بجز زمین برای وجود حیات در دست داریم.

در اطراف هر ستاره فاصله ای وجود دارد که با بودن یک سیاره در آن آب مایع می تواند وجود داشته باشد.

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

یک سیاره با اندازه ای غول آسا و چگالی کم و بر اساس تئوری های اخیر بسیار داغ کشف شد.

"یافته شده به وسیله رصدخانه لاول"

روى يك قفسه در آزمايشگاه ميكروبيولوژى دانشگاه شفيلد يك بطرى كوچك وجود دارد كه محتوى يك مايع قرمز است. اين مايع كدر و بدمنظره است. با اين حال اگر يك گروه از دانشمندان درست گفته باشند، اين بطرى كوچك اولين نمونه هاى حيات فرازمينى را در خود جاى داده است كه توسط محققين منزوى شده است.
درون اين بطرى نمونه هاى باقى مانده يكى از عجيب ترين وقايع تاريخ هواشناسى اخير وجود دارد. روز ۲۱ جولاى سال ۲۰۰۱ بارانى كه به رنگ خون بود روى ناحيه كرالا در غرب كشور هند باريدن گرفت. رگبارهاى شديد اين باران براى دو ماه ادامه داشت. اين باران خون رنگ در سرتاسر ساحل مى باريد و لباس هاى مردم محلى را صورتى رنگ كرد، برگ درخت ها را سوزاند و در برخى نقاط مانند صفحات قرمز رنگ فرود مى آمد.
نتيجه پژوهش ها بيانگر آن بود كه دليل قرمزى اين باران غبارهايى بود كه باد، از صحراى عربستان با خود حمل كرده و سپس آن را بر روى كارالا فروريخت. اما «گادفرى لوئيس» فيزيكدانى از دانشگاه ماهاتما گاندى بعد از جمع آورى نمونه هايى از باقيمانده هاى اين باران به اين نتيجه رسيده است كه اين توضيح «مزخرف» است. وى مى گويد: «اگر شما با استفاده از يك ميكروسكوپ به اين ذرات نگاه كنيد، خواهيد ديد كه آنها غبار نيستند بلكه داراى يك ظاهر بيولوژيكى مشخص هستند.» وى نتيجه گرفته كه اين باران از مواد شبيه باكترى ساخته شده بود كه يك دنباله دار در حال گذر آنها را روى زمين پاشيده است. خلاصه اينكه اين دنباله دار در سال ۲۰۰۱ بيگانگان فرازمينى را بر روى كره زمين فرو ريخته است.

البته اين فرضيه نتوانسته تمامى دانشمندان را متقاعد كند. درواقع بيشتر پژوهشگران بر اين باورند كه اين نظريه بسيار قابل ترديد و مشكوك است. يكى از دانشمندان با ارسال يك پيغام بر روى پايگاه اطلاع رسانى «لوئيس» نظريه وى را «چرند» توصيف كرده است.
اما تعدادى از پژوهشگران باور دارند كه نظريه «لوئيس» قابل تعمق است و در حال پيگيرى پژوهش هاى وى هستند. «ميلتون واينرايت» كه يك ميكروبيولوژيست در شفيلد است در حال انجام برخى آزمايش ها بر روى باران سرخ كرالا است. وى مى گويد: «خيلى زود است كه بگوييم در اين بطرى چه چيزى وجود دارد. اما مسلماً غبار نيست. از طرفى هيچگونه DNA در اين مايع وجود ندارد، اما باكترى هاى فرازمينى لزوماً محتوى DNA نيستند.»
يكى از جوانب اصلى فرضيه «لوئيس» مدت زمان بارش باران بر روى كرالا است. وى مى گويد بارش دو ماهه زمان زيادى براى غبارهايى است كه توسط باد حمل مى شوند. علاوه بر آن يك تجزيه و تحليل نشان مى دهد ذرات حاوى ۵۰ درصد كربن، ۴۵ درصد اكسيژن با رگه هايى از سديم و آهن هستند كه در نتيجه با مواد بيولوژيكى همخوانى دارند. «لوئيس» همچنين كشف كرد كه چند ساعت قبل از بارش باران سرخ، صداى غرشى شنيده شد كه خانه هاى كرالا را به لرزه در آورد. وى ادعا مى كند كه فقط يك شهاب سنگ مى توانست چنين صداى انفجارى را ايجاد كند. اين شهاب سنگ از دنباله دار در حال عبور جدا شد و با سرعت زياد به سمت ساحل پرتاب شد كه در حين حركت ميكروب هايى را پخش كرده است. اين ميكروب ها با ابرها تركيب شدند و به همراه باران فرود آمدند. دانشمندان زيادى مى پذيرند كه دنباله دارها داراى مواد شيميايى فراوانى هستند و تعداد كمى از دانشمندان مانند «فرد هويل» (فرضيه پرداز انگليسى) استدلال كردند كه حيات زمينى حاصل تكامل ميكروب هايى است كه توسط دنباله دارها بر روى زمين آورده شدند. اما بيشتر پژوهشگران مى گويند كه «لوئيس» در مرتبط ساختن اين باران با ميكروب هاى يك دنباله دار بسيار زياده روى كرده است. اما «لوئيس» از نظريه خود پشيمان نيست. وى مى گويد: «اگر فردى فرضيه اى مانند اين را بشنود - يعنى اينكه چنين واقعه اى ناشى از يك دنباله دار بوده- آن را به عنوان يك نتيجه گيرى غيرقابل باور رد مى كند. مادامى كه افراد استدلال هاى ما را درك نكنند، اين فرضيه كه بيولوژى فرازمينى عامل اين باران قرمز بود را به عنوان يك موضوع غير ممكن انكار مى كنند.
www.guardian.co.uk/science,Mar.2006
 

دانشمندان بر اين عقيده اند که پزتوهاي ليزر مي توانند به خوبي امواج راديويي ،حامل پيام هاي ارسالي از ساير ستارگان باشند.تعداد زيادي از آزمايشات اپتيکي پروژه ي ستي در حال اجرا هستند اما قسمتي از پروژه ي ستي به نام "بررسي اپتيکي آسمان " هاروارد که با افتتاح اين تلسکوپ آغاز شده است ،بسيار عظيم تر است.در اين طرح جديد ،تلسکوپ جديد نه تنها چند هزار ستاره بلکه نيمي از کره ي آسمان و ده ها ميليون ستاره را زير نظر خواهد گرفت.پروژه قبلي هورويتز توسط تلسکوپ ۶۱ اينچي دانشگاه هاروارد انجام مي شد و در آن در نور ستارگان به دنبال علائم ليزري جستجو مي کردند.

   بودجه ي ۴۰۰ هزار ذلاري ساخت اين تلسکوپ توسط "انجمن آسمان نما" تامين شده است.از آنجا که قدرت تفکيک اين تلسکوپ در حدود ۲ دقيقه ي قوس است و آيينه ي آن دقت کمي دارد ،اين تلسکوپ ۸/۱ متري بسيار کم هزينه ساخته شده است.

   اما با اين حال براي انجام اين پروژه بسيار مناسب است.اين تلسکوپ ماموريت مشخصي دارد: جستجو براي نقاط نوراني در آسمان و حتي نقاطي که با تابش چند فوتون و در مدت يک ميلياردم ثانيه مي درخشند.

   هر تمدم فرازميني به دو دليل مي تواند تابش هاي کوتاه ليزر را براي ارسال پيام هاي خود انتخاب کند.اول آنکه اين تابش هاي بسيار کوتاه قطعا منبعي مصنوعي دارند چون هيچ جرمي در طبيعت نمي تواند چنين درخش کوتاهي را در اين طول موج توليد کند.ثانيا اين نوع علامت مي تواند در زمينه ي نور ستاره ي مادر بسيار مشخص و واضح باشد.در حقيقت ما نيز با استفاده از بزرگ ترين منبع ليزر و بزرگ ترين تلسکوپ موجود مي توانيم براي مدت يک نانو ثانيه براي تمدن هايي به فاصله ي چند هزار سال نوري از ما امواجي را ارسال کنيم که ۰۰۰، ۱۰ برابر نوراني تر از خورشيد ديده شوند.

   براي تشخيص چنين علائمي ،هورويتز و دانشجويانش دوربيني به وزن ۲۰۰ پوند ساخته اند که حاوي ۱۰۲۴ گيرنده ي فوتون بسيار پيشرفته است که هر کدام در هر ثانيه ۱ ميليارد اندازه گيري را انجام مي دهند.

اين سياره به دليل حجم عظيم و نحوه گردش به دور خورشيد و شباهت خاكي و صخره‌اي به كره زمين، توسط دانشمندان "ابرزمين" نامگذاري شده است.

ستاره شناسانى كه در جست وجوى حيات فرازمينى هستند اكنون ليست كوتاهى از مكان هايى كه مى بايد تلسكوپ هاى خود را به سمت آنها نشانه بروند، تهيه كرده اند.

 دانشمندان مى گويند اين مكان ها شامل ستاره هاى نزديكى هستند كه به دليل اندازه، سن و تركيب مناسب سياره هايى مشابه زمين دارند كه به دور آنها مى چرخند. اين ستاره شناسان طى جلسه «انجمن آمريكا براى اعتلاى علم» گفتند كه كاهش سرمايه گذارى فدرال باعث شده كه سازمان هاى خصوصى اولين كسانى باشند كه در صورت وجود حيات فرازمينى موفق به كشف آن شوند. دكتر «مارگارت ترنبول» اخترشناس موسسه Carnegie واشينگتن يك ليست كه شامل ده ستاره اصلى است را تهيه و ارائه كرده است. ستاره هاى اشاره شده در ليست اولين اهدافى خواهند بود كه توسط «سياره ياب زمينى» سازمان ناسا جست وجو مى شوند. اين سياره ياب سامانه اى از دو رصدخانه مدارگرد است كه پرتاب آن براى سال ۲۰۲۰ برنامه ريزى شده است. «ترنبول» مى گويد: «چهارصد ميليارد ستاره در كهكشان وجود دارند و مسلماً ما قصد نداريم كه سياره ياب را به سوى تمامى آنها نشانه گيرى كنيم.» بنابراين «ترنبول» از طرف سازمان ناسا و موسسه «جست وجو براى هوش فرازمينى» كه به طور مستقل براى آن سرمايه گذارى شد ليست خود را به ستاره هايى محدود كرد كه سياره هايى داراى آب مايع به دور آنها مى گردند. وى اضافه مى كند: «ما قصد داريم كه اين سياره هاى قابل سكونت را با چشم خودمان مشاهده كنيم. بنابراين ستاره ها نبايد خيلى درخشان باشند زيرا ممكن است درخشش زياد باعث مبهم شدن سياره ها شود.» احتمالاً ستاره هاى متغير كه خنك تر و گرم تر مى شوند شرايط مساعدى براى  ايجاد و حفظ حيات ندارند. بنابراين اين نوع ستاره ها و ستاره هايى كه خيلى جوان و يا پير هستند نيز در اين ليست جا داده نشدند.
برخى از ستاره ها آنقدر گازى هستند كه نمى توانند سياره هايى مانند زمين را خلق كنند زيرا زمين حاوى مقدار زيادى فلز است. تعداد ديگرى از ستاره ها داراى همراهان بسيار بزرگ هستند. گرانش اين همراهان در شرايط يكنواخت و ثابت مورد نياز براى تكامل حيات تداخل ايجاد مى كند و بنابراين كانديداهاى مناسبى نيستند.
• ليست ۱۰ ستاره اصلى
يكى از ستاره هايى كه در اين ليست قرار دارد «Pegasus 51» (اسب بالدار) است. اخترشناسان سوئيسى در سال ۱۹۹۵ گزارش دادند اولين سياره را در وراى سامانه خورشيدى ما رديابى كرده اند كه به دور «Pegasus 51» مى چرخد. اين سياره يك غول شبيه مشترى است.
يكى ديگر از ستارگان «Sco 18» است كه در صورت فلكى عقرب قرار دارد و بسيار شبيه خورشيد است. «epsilon Indi A» ستاره ديگرى است كه درخشش آن يك دهم خورشيد است. «alpha Centauri B» كه عضوى از نزديك ترين سامانه خورشيدى به سامانه ماست از ديگر كانديداهاست. به گفته «ترنبول»: «حقيقت اين است زمانى كه به اين سامانه هاى خورشيدى قابل سكونت نگاه مى اندازيم واقعاً سخت است كه آنها را رتبه بندى كنيم. من اطلاعات كافى در مورد هر كدام از اين ستاره ها ندارم تا بگويم كدام يك بهترين كانديداست.» اما دكتر «كارول كلى لاند» از دانشگاه كلرادو استدلال مى كند كه اخترشناسان با جست وجو به دنبال سياره هايى كه بسيار شبيه زمين هستند تحقيقات خود را محدود مى كنند.
وى مى گويد: «در واقع من فكر مى كنم كه ما مى بايد به دنبال حياتى باشيم كه براى ما شناخته شده نيست.»
وى در ادامه مى گويد كه حيات در روى كره زمين
- بر اساس DNA كه از اجزاى اصلى مشخصى ساخته شده- آنقدر مشابه است كه احتمالاً از يك منشاء مجزا به وجود آمده است. «كارول» اضافه مى كند كه ممكن است حيات در مكانى ديگر از اجزا و تركيبات متفاوتى ساخته شده باشد و يا اينكه از ساختار كاملاً متفاوتى برخوردار باشد.

اين سامانه نويافته كاملا از سامانه خورشيدي ما متفاوت است زيرا تمامي سيارات سامانه ما و خورشيد آن در يك جهت مي چرخند. ممكن است كه اين سامانه از دو ابر متفاوت مواد شكل گرفته باشد كه در جهت هاي مخالف گردش مي كردند.   

آنتوني رميجان از رصدخانه ملي ستاره شناسي راديوئي مي گويد" اين اولين باري است كه اختر شناسان يك چنين پديده اي را مشاهده مي كنند. اين بدين معني است كه پروسه بوجود آمدن سياره ها پيچيده تر از آن است كه قبلا تصور مي شد." رجيمان و همكار وي ، جان هاليس از مركز پرواز فضائي گودارد سازمان ناسا در گرين بلت با استفاده از آرايه بزرگ راديو تلسكوپ موسسه ملي علوم موفق به كشف اين سامانه شدند.

اطلاعات بيشتر: http://www.universetoday.com/am/publish/backwards_planets.html?1522006

 در اين مورد ، يک کوتوله  سرخ از جلو يک ستاره  پس زمينه عبور و در نقش يک عدسي گرانشي عمل کرد. گرانش اين کوتوله سرخ مقداري از نور ستاره  زمينه را به سمت زمين هدايت کرد و باعث شد تا ستاره پس زمينه سه برابر پرنورتر به نظر رسد و سپس در بازه  زماني يک ماه و نيم دوباره نور آن کم شود و به حالت عادي بازگردد. سياره موجود به دور کوتوله  سرخ به صورت يک عدسي دوم عمل کرد و باعث شد تا کوتوله سرخ به مدت ۳۰ ساعت به مقدار بسيار جزئي پرنورتر به نظر رسد. در اصل پديده  همگرايي گرانشي دو بار، يک بار توسط کوتوله  سرخ و بار دوم توسط سياره  موجود در اطراف کوتوله سرخ، اتفاق مي افتد.

گروه OGLE ،جويندگان ريز عدسي هاي گرانشي، به سرپرستي "آندرزي اودالسکي" از رصدخانه  دانشگاه ورشو در لهستان ، براي اولين بار متوجه شد که ستاره  پس زمينه مدتي کوتاه پرنور و سپس کم نور مي شود.OGLE اين موضوع را به اطلاع دو گروه ديگر به نام هاي PLANET و MOA رساند و هر سه گروه شروع به بررسي ستاره توسط تلسکوپ ها در سرتاسر دنيا کردند. آنان افزايش واضحي را در روشنايي ستاره تشخيص دادند. هنگامي که ستاره  زمينه در حال کم نور شدن بود ، گروه ها پرنور شدن و کم نور شدن کوتوله سرخ در يک بازه ۳۰ ساعته که توسط سياره موجود در اطراف آن ايجاد شده بود را مشاهده کردند. اين سياره سپس OGLE-۲۰۰۵-BLG-۳۹۰Lb ناميده شد. گروه PLANET به سرپرستي "ژان فيليپ بوليو" از موسسه اخترفيزيک پاريس حساس ترين و مهم ترين رصد ها را در اين کشف در تاريخ ۹ و ۱۰ اوت انجام دادند.

   "اسکات گادي" از مرکز اخترفيزيک هاروارد-اسميت سوني و محقق پديده  همگرايي گرانشي مي گويد:"وجود اين سياره بسيار بديهي است و در اطلاعات به دست آمده از چندين رصد قابل تشخيص است."

   متاسفانه ، روش همگرايي گرانشي ،سياره و ستاره  مادر را فقط  با استفاده از گرانش آنها تشخيص مي دهد. تنها چيزي که مي توان در مورد آنها گفت اين است که اين سيستم در حدود ۲۲۰۰۰ سال نوري در جهت مرکز کهکشان از ما فاصله دارد و سياره در حدود ۶/۲ واحد نجومي (فاصله زمين تا خورشيد) از ستاره مادر فاصله دارد. يعني اگر اين سياره در منظومه شمسي ما قرار داشت در کمربند سيارک ها واقع مي شد و به احتمال زياد داراي دوره تناوب ۱۰ سال به دور ستاره ي مادر است.از آنجا که ستاره فقط يک درصد انرژي تابشي خورشيد را تابش مي کند، اين سياره بايد دماي سطحي در حدود ۲۲۰- درجه سانتي گراد داشته باشد که به طور قطع براي وجود حيات بر روي آن بسيار سرد است.

   "بوليو" مي گويد:"در حالي که دو سياره  ديگر کشف شده توسط همگرايي گرانشي چند برابر جرم مشتري را دارند، کشف سياره اي با ۵ برابر جرم زمين -که بسيار سخت تر از کشف سيارات پر جرم تر است- نشانه آن است که اين سيارات کم جرم نسبتا فراوان هستند."

   يکي از اعضاي تيم PLANET ، "ديويد بنت" از دانشگاه "نوتر دام" مي گويد:"اگر سيارات هم جرم مشتري به اندازه سيارات کم جرم فراوان بودند ، با توجه به مشکل تر بودن کشف سيارات کم جرم ، تا به حال تعداد بسيار بيشتري از سيارات پر جرم (هم جرم مشتري) بايد کشف مي شدند." اين کشف به اين معناست که ستارگان کم جرم مانند کوتوله هاي سرخ به احتمال بسيار زياد داراي سيارات کم جرم تري نيز هستند. اين نتيجه ،پيش بيني هاي نظريه پردازان در مورد شکل گيري سيارات را تاييد مي کند.

همگرايي گرانشي در حال حاضر تنها روش براي يافتن سيارات فراخورشيدي با جرمي در حدود جرم زمين است."گادي" مي گويد:"قدرت اين روش در فقط پيدا کردن سيارات نيست.قدرت اين روش در اين است که اخترشناسان را قادر مي سازد تا اطلاعات مفيدي از سيستم هاي سياره اي بيابند و سياراتي را که با هيچ يک از روش هاي ديگر قابل تشخيص نيستند ،کشف کنند."

سه گروه انجام دهنده  اين تحقيق از ۷۳ اخترشناس با ۱۲ مليت مختلف تشکيل شده اند. کشف سياره  قبلي توسط پديده  همگرايي گرانشي با مشارکت مستقيم منجمان آماتور در نيوزلند انجام شد. با وجود اين ، کشف جديد به طور کامل با استفاده از اطلاعات حرفه اي انجام شده است. گادي مي گويد:"اين سياره نيز مي توانست توسط منجمان آماتور تشخيص داده شود."

برگرفته از nojum

اختر شناسان براي نخستين بار برخي از تركيبات اساسي كه براي ايجاد مولكولهاي آلي ضروري مي باشند و همچنين پروتئين هاي موجود در DNA را در محل زايش سياره است كشف كردند.

مولكولهاي اساسي حيات در سرتاسر كيهان پراكنده هستند. اين مولكولها در ابرهاي كهكشاني دوردست ، دنباله دارها و سياركهاي در حال عبور و سياره هاي منظومه خورشيدي ما جمع شده اند. اما دانشمندان هنوز نمي دانند اين مولكولها چگونه در ابتدا گرد هم آمده تا حيات را شكل دهند. اختر شناسان اكنون براي نخستين بار برخي از تركيبات اساسي كه براي ايجاد مولكولهاي آلي ضروري مي باشند و همچنين پروتئين هاي موجود در DNA را در نواحي دروني يك صفحه كه محل زايش سياره است كشف كردند. مارك كاسيس از رصد خانه W. M. Keck مي گويد" ما مولكولهاي آلي را در دنباله دارها و سياره هاي گازي غول آساي موجود در منظومه خورشيدي خودمان مشاهده مي كنيم اما منشا اين مواد شيميائي براي ما ناشناخته است. اكنون تلسكوپ فضائي اسپيتزر به ما اجازه مي دهد كه اين اجرام ستاره اي جوان را به شيوه اي نوين و آشكار كننده مورد مطالعه قرار دهيم و بدين ترتيب سر نخهاي مهيجي در مورد محل تولد حيات در كيهان در اختيار ما قرار مي دهد.
جرم جوان مورد نظر - IRS 46 - در كهكشان راه شيري و در فاصله حدود 375 سال نوري از زمين در صورت فلكي Ophiuchus واقع است. محققين دو تركيب آلي -استيلن و سيانيد هيدروژن- را در اين جرم رديابي كرده اند كه مقدار آنها حدودا ده هزار برابر بيشتر از مقدار يافت شده در گازهاي سرد بين ستاره اي است كه ستارها در آنجا متولد مي شوند. اين تركيبات معمولا در جو سياره هاي گازي بزرگ موجود در منظومه خورشيدي ما ، سطوح يخي دنباله دارها و همچنين جو بزرگترين قمر زحل - تايتان- يافت مي شوند. اين محققين همچنين دي اكسيد كربن را مشاهده كردند كه در جو زهره ، زمين و مريخ فراوان يافت مي شود. وجود صفحات مملو از گاز در اطراف ستاره هاي جوان موضوعي كاملا شناخته شده است. اما در مورد ساختار شيميائي آنها اطلاعات كمي موجود مي باشد. كشف استيلن و سيانيد هيدروژن در يكي از اين صفحات به اختر شناسان كمك خواهد كرد تا اين صفحات را بهتر بشناسند و درك بهتري از مناطقي كه ممكن است روزي منظومه هاي خورشيدي آينده در آنجا شكل بگيرند و حيات در آنها متولد شود را حاصل كنند.

جفري بليك از موسسه فناوري كاليفرنيا مي گويد" اگر شما سيانيد هيدروژن ، استيلن و آب را در يك لوله آزمايشگاهي قرار دهيد و براي آنها سطح مناسبي ايجاد كنيد كه بتوانند روي آن تجمع كرده و واكنش نشان دهند ، مقدار زيادي تركيبات آلي شامل آمينو اسيدها و باز پورين DNA بنام آدنين به دست خواهيد آورد. اكنون ، ما همين مولكولها را در ناحيه سياره اي يك ستاره كه صدها سال نوري از زمين فاصله دارد مشاهده مي كنيم."گاز و غبار اطراف يك ستاره جوان نور مرئي را متوقف مي كند ولي به طول موجهاي بلند تر مانند نور فرو سرخ اجازه عبور مي دهد. اختر شناسان با تجزيه نور به طول موجهاي تشكيل دهنده آن مي توانند اجزا سازنده اين گاز و غبار را مشخص كنند. اختر شناسان از اين شيوه براي مطالعه تركيبات مولكولي در صفحات سياره اي اوليه استفاده كردند. تلسكوپ اسپيتزر بيش از صد منبع را در پنج زايشگاه ستاره اي بررسي كرد. از ميان آنها فقط IRS 46 شواهد مشخص و شفافي مبني بر وجود تركيبات آلي در نواحي گرم نزديك به ستاره را نشان مي داد. در اين ناحيه گرن سياره ها زايش مي شوند. نتايج همچنين وجود يك جريان باد ستار هاي را نشان مي دهند كه منشا آن ناحيه داخلي صفحه اي است كه به دور IRS 46 مي چرخد. نهايتا ممكن است اين باد خرده هاي غبار موجود در صفحه را دور كند و شايد در چندي ميليون سال آينده وجود سياره هاي صخره اي شبيه زمين را آشكار نمايد.فرد لاهيوس مسئول ارشد اين تحقيق از رصد خانه Leiden هلند و موسسه پژوهشهاي فضائي مي گويد " احتمال دارد كه اين منظومه نوزاد شبيه منظومه خورشيدي ما در چند بيليون سال گذشته و قبل از آغاز حيات در زمين باشد."
اين يافته ها در نسخه آينده " Astrophysical Journal Letters " منتشر خواهد شد.