سلامی گرم به نجومی های عزیز

من که این مطلبو خوندم واقعا جا خوردم.

چرا بعضی از مردم در مورد افراد زحمت کشی مثل آقای تفرشی و جامعه ی (پاک و صمیمی)نجوم چنین مینویسند؟

چرا این افراد میخواهند این خانواده صمیمی را از هم جدا کنند؟اصلا هدف این افراد از این کارها چیست؟

 بیایید همه با هم  مانع جدا شدن این خانواده صمیمی و بزرگ شویم و نگزاریم افرادی که دل پر از کینه و نفرت دارند به این گروه بزرگ و جدا نشدنی وارد شوند.

این مطلب درد و دل بابک امین تفرشی یکی از منجم های زحمتکش و خوب جامعه نجومی است.

از شما خواهش میکنم  این مطلب را تا آخر بخوانید و نظر خودتان را بیان کنید.

لطفا بر ادامه مطلب کلید کنید.

سیارک ایتوکاوا نه یک تکه سنگ یک‌پارچه، که بقایای برخورد سیارکی بزرگ در گذشته‌های دور است

‌سیاره‌شناسان با بررسی اطلاعات بدست‌آمده از فضاپیمای ژاپنی هایابوسا به این نتیجه رسیده‌اند که خرده‌سیارک ایتوکاوا چیزی جز خرده‌سنگ‌های برجامانده از برخورد سیارکی بزرگ‌تر نیست. حال این پرسش مطرح شده‌است که ایتوکاوا چطور توانسته در طول این مدت طولانی جان سالم به‌در ببرد، بخصوص که برخوردی با دیگر اجرام یا لرزه‌ای درون آن می‌تواند این تکه‌سنگ را متلاشی کند.

تلسکوپ فضایی هابل ناسا برای نخستین بار به رصد سیاره دور دست تازه کشف شده  که درحال حاضر زنا نامگذاری شده است پرداخت و نشان داد که این سیاره تنها کمی از پلوتو بزگتر است. نتایج بدست آمده از رصد های انجام شده توسط پایگاه های زمینی نشان می داد که این سیاره 30 درصد از پلوتو بزگتر است در حالی که هابل در 9 و 10 دسامبر 2005  قطری معادل 1490 مایل را برای "زنا" محاسبه کرد . هابل پیش از این قطر پلوتو را 1422 مایل محاسبه کرده بود. "مایک براون" پژوهش گر تیم کاشف زنا در این بار گفت : هابل تنها وسیله ای است که می تواند ابعاد واقعی سیاره را در نور مرئی اندازه گیری کند. زنا 10 بیلیون مایل از زمین فاصله دارد و این سیاره تنها 1.5 پیکسل ازمیدان دید هابل را اشغال می کند ولی همین مقدار اندک کافی است تا هابل بتواند اندازه این سیاره را تعیین کند.

یکی از عواملی که دانشمندان احتمال می دادند زنا سیاره بزرگی باشد درخشندگی آن بود که حاصل از بازتاب نور خورشید است . اما اکنون معلوم شد قطر این سیاره بسیار کوچکتر از آن چیزی است که تصور می شد به همین دلیل زنا می تواند یکی از درخشان ترین سیاره های منظومه شمسی با بازتاب بسیار زیاد نور خورشید باشد  . در میان اجزاء منظومه شمسی انسلادوس به دلیل وجود سطح یخی و آبفشان های بسیار بیشترین بازتاب سطحی را داراست. دانشمندان تصور می کنند این بازتاب بالا در اثر وجود متان یخ زده بر روی سطح سیاره است . شاید این سیاره در هنگام نزدیک بودن به خورشید دارای اتمسفری از متان بوده است و اکنون که در این فاصله ی دور از خورشید قرار گرفته اتمسفر آن به صورت برف بر روی سطح این سیاره نشسته است .

560 سال طول می کشد تا زنا یک بار مدار خود به دور خورشید را به پیماید و اکنون بسیار به قطه ی اوج (دور ترین فاصله از خورشید) مدارش نزدیک است. براون و همکارانش در نظر دارند در قدم بعدی با استفاده از هابل و دیگر تلسکوپ های فضایی به جستوجو در کمربند کویپر به پردازند تا اجرامی را به یابند که حتی از زنا نیز بزرگتر باشد.

درژانويه سال 2005 توسط ميك برون و همكاران او در انستيتيوتكنولوژي كاليفورنيا آمريكا كشف شد . اين شي كه در آن سوي سياره پلوتو در كمربند كوپر واقع شده است بحث وجدل هاي زيادي را در بين اخترشناسان در به شمار آوردن آن به عنوان دهمين سياره منظومه شمسي ايجاد كرده است ناتواني دانشمندان به علت مشكلات ناشي از بازتابش نورخورشيد ازسطح اين شي موجب شد تا دانشمندان نتوانند قطر يوبي313 را اندازه گيري كرده  و به صراحت نظر خود را مبني بر سياره شمردن اين شي اعلام  كنند بالاخره بعد از ماهها سعي و تلاش نظر آن دسته از دانشمندان كه ادعا دارند اين شي تازه كشف شده در آن سوي منظومه شمسي يك سياره است با نتايج اخترشناسان آلماني به تائيد رسيد  فرنك برتولدي Frank Bertoldi از دانشگاه Bonn وهمكاران او به اين واقعيت كه 2003 UB313 واقعا از پلوتو بزرگتر است دست يافتند آنها قطر يوبي 313 را 700 كيلو متر بزرگتر از پلوتو برآورد كردند با اين حساب اگر معيار ما در سياره پنداشتن يك شي كه بدور خورشيد مي گردد  قطر آن باشد  بايد اين شي تازه كشف شده را با قطعيت به عنوان دهمين سياره منظومه شمسي به حساب بياوريم چرا كه يوبي 313 از حجمي فراتر از پلوتو برخوردار است.

در اين تصوير قطر زمين (12800 كيلومتر ) قطر ماه (3500 كيلو متر ) قطر قمر پلوتو charon (1200كيلو متر)قطر پلوتو(2300كيلومتر) و قطر يوبي313 (3000 كيلو متر ) را مي توانيد با هم مقايسه كنيد.

اين سفينه که 'افق های جديد' نام دارد قرار بود روز سه شنبه ۱۷ ژانويه، از کيپ کاناورال در فلوريدا توسط موشک اطلس ۵ به فضا پرتاب شود که به علت هوای نامساعد به چهارشنبه موکول شد.

'افق های جديد' هرچند سريعترين سفينه ای است که تاکنون ساخته شده، بيش از نه سال طول می کشد تا مسير مورد نظر را طی کند.مخالفان فعاليت های هسته ای تظاهرات کوچکی را به منظور ابراز مخالفت با اين سفينه ۳۳ کيلويی که با سوخت پلوتويوم حرکت می کند براه انداخته اند.هدف سفينه ۷۰۰ ميليون دلاری 'افق های جديد' جمع آوری اطلاعات از پلوتو و ماه های آن است و اميد می رود به کاوش ها بر روی هاله يخی که اين منطقه از فضا را پوشانده و به کمربند کويپر موسوم است، ياری رساند.اين منطقه که دورتر از نپتون واقع شده احتمالا مملو از ده ها هزار شی يخی است که در فضايی بين ۳۰ تا ۵۰ برابر فاصله زمين و خورشيد پخش هستند.بعضی از ستاره شناسان می گويند پلوتو اساسا يک سياره واقعی نيست و بجای آن بايد در ميان همين اشيا يخی دسته بندی شود که به هنگام تشکيل منظومه شمسی بوجود آمده اند.

به گفته يکی از مقامات ناسا، "آنچه ما الان از پلوتو می دانيم يک صفحه هم نمی شود. کتب علمی بعد از تکميل اين ماموريت دوباره نويسی خواهند شد".

قوه جاذبه

استفن لوری از دانشگاه کويين بلفست در ايرلند شمالی معتقد است که اين ماموريت می تواند اطلاعات بيشتری درباره پلوتو و قمرهايش در اختيار دانشمندان قرار دهد.آقای لوری به بی بی سی گفته است: "تفاوت های فاحش در سطح اين سياره می تواند نشان دهد که منظومه شمسی بر اثر يک تصادم واحد بوجود نيامده است. احتمالا برخی از سياره های کوچکتر با قدرت جاذبه خود اشيا را دور خود جمع کرده اند".اگر ناسا 'افق های جديد' را پيش از ۳ فوريه به فضا بفرستد، اين سفينه در موقعيتی قرار خواهد گرفت تا بتواند با استفاده از قوه جاذبه ژوپيتر در يک مانور سرعتش را افزايش دهد.در اين صورت سفينه 'افق های جديد' می تواند سريعتر به پلوتو برسد و احتمال ناکامی ماموريتش کاهش خواهد يافت .اين افزايش سرعت به 'افق های جديد' اجازه می دهد تا در ژوئيه ۲۰۱۵ به سياره پلوتو برسد. در غير اينصورت اين سفر حداقل تا ۲۰۱۸ به طول خواهد انجاميد .پلوتو در سال ۱۹۳۰ بوسيله Clyde Tombaugh ستاره شناس آمريکايی کشف شد.

منبع خبر : BBC News
برگرفته از parssky

سر آغاز داستان سفر این فضاپیما به سال ۱۹۵۰ میلادی باز می گردد؛ سالی که سیاره شناسی به اوج شکوفایی خود رسید. اما به راستی علت چه بود؟ در این سال ها سه نظریه بسیار جالب و نو مطرح شد. فرد ویپل نظریه "گلوله برفی های کثیف" را مطرح کرد (او در این نظریه برای اولین بار مطرح کرد که هسته دنباله دار ها صخره ای یخی با مقادیری غبار و خرده سنگ است شبیه به یک گلوله برفی که با مقداری گل مخلوط شده باشد). سپس یان اورت از وجود ناحیه ای در فاصله ۱۰۰۰۰ واحد نجومی خورشید سخن گفت و زادگاه دنباله دار های با دوره تناوب نسبتا بلند را به آنجا نسبت داد. اما سومین نظریه مربوط به جرارد کویی پر می شود. او از وجود تعدادی از اجرام ریز و درشت در فاصله ۳۰ تا ۵۰ واحد نجومی از خورشید خبر داد.

اما پلوتون، سیاره ای که در ژرفای فضا آرمیده است؛ سیاره ای که اغلب در فهرست رصدی با تجربه ترین رصدگر ها هم به چشم نمی خورد زیرا به طور میانگین ۳۹ واحد نجومی از خورشید فاصله دارد و این امر باعث شده است تا این سیاره بسیار کم فروغ جلوه کند.

در ورای مدار نپتون هزاران هزار خرده سیاره یخی قرار دارند که تا کنون بیش از هزار عدد از آنها کشف شده است که شمار اندکی خرده سیاره های بزرگتری مانند نمونه اخیر بوده اند یا حتی چنان بزرگ مانند ۲۰۰۳ UB۳۱۳ که سیاره دهم خوانده شد. حتی پلوتون و اقمار نیز در دسته خرده سیاره های کویی پری می گنجند. گرانش سیاره غولپیکر نپتون مدار برخی از این اجرام را بسیار آشفته کرده است به طوری که متمایل از صفحه دایره البروج شده و همچنین مداری بسیار کشیده و بیضوی کسب کرده اند چنانکه در حضیض مداری به نزدیکی نپتون در فاصله ۳۰ واحد نجومی می آیند و در اوج به مرزهای بیرونی کمربند کویی پر می روند. اما خرده سیاره جدید ۲۰۰۴ XR۱۹۰ در مداری دایره ای تر به فاصله ۵۲ تا ۶۲ واحد نجومی از خورشید گردش می کند و هرگز نزدیک به نپتون نمی آید و اینکه چطور دچار چنین مدار کجی شده است باید از پدیده دیگری حاصل شده باشد.

برگرفته از: http://www.cfht.hawaii.edu

مایکل براون کاشف سیاره دهم و همکارانش در 10 سپتامبر با استفاده از تلسکوپ کک 2 موفق شدند جرمی را پیدا کنند که به دور 2003 UB313 می چرخد اما هنوز موفق به کشف مدار آن نشدند .تلسکوپ فضایی هابل قرار است در نوامبر و دسامبر امسال در اختیار این تیم  قرار بگیرد تا مدار و فاصله این قمر از سیاره دهم تعیین شود . براون امیدوار است تا ژانویه سال آینده  تمامی فاکتور های اساسی مربوط به این قمر را پیدا کند. این قمر 100 برابر از کمنور تر از 2003 UB313 می باشد و در قدر 24 می درخشد دانشمندان احتمال می دهند ایم قمر 270 کیلومتر قطر داشته باشد .این قمر می تواند کمک زیادی در محاسبه جرم سیاره دهم به اختر شناسان بکند.

 

منبع خبر : NASA

برگرفته از parssky