نور از خود رفتار های  ذره و موج را  نشان می دهد.

نظریه ذره ای نور:

اسحاق نيوتن پایه گذار مکانيک کلاسيک در سال ۱۶۷۲نظريه ذره ای بودن نور را ارائه داد وی بر این عقیده بود که يک منبع نور ذرات  بينهايت نور را با سرعت ثابت روی خط راست و در همه جهات گسيل می کند وهنگامی که اين ذرات به چشم برخورد نمايند قادر به ديدن خواهیم بود وی برای اثبات نظريه خود آزمايش اتاق تاريک را انجام داد.

سال ها بعد ماکس پلانک با انجام آزمايش اثر فتوالکتريک نظريه کوانتمی خود را بيان نمود که طی آن با تابش اشعه گسیل شده از یک چشمه نور تکفام روی صفحه فلزی قادر بود شماری الکترون از صفحه کنده و اين نشان ميداد که  انرژی گسيل شده به صورت بسته های انرژی (کوانتوم های انرژی) در اثر برخورد به الکترونها انرژی خود را به آنها  ميدهند و آنها را آزاد می کنند، بعدها پلانک نظریه خود درباره تابش و انيشتين فرمول انرژی ذرات نور ( فوتونها-  کوانتم های انرژی) را ارائه دادند و بدين ترتيب نطريه کوانتمی پلانک و فرمول انيشتين مهر تاييدی بر نظريه ذره ای نيوتن زدند.

بزرگترین مشکل نظریه ذره ای نور ناتوانی در توضیح پدیده تداخل نوری بود.

نظريه موجی نور:

کريستين هويگنس فيزيکدان هلندی ماهيت نور را موجی دانست و پخش و بازتابش نور و شکست نور را نشانه موجی بودن نور دانست. سپس توماس يانگ با استفاده از آزمايش پراش نور در شکاف مضاعف  (آزمایش یانگ) توانست طول موج نور را اندازه گيری نمايد و بدین ترتيب ماهيت موجی نور نيز اثبات گرديد.

جنس و ویژگی های امواج نور:

امواج نور از نوع امواج الکترومغناطيسی است که برای انتشار احتياج به محيط مادی ندارد يک موج الکترومغناطيسی ترکيبی است از دو ميدان عمود برهم الکتريکی و مغناطيسی که هر یک دیگری را تولید می کند. نوردر خلاء دارای سرعتی ثابت حدود 3*10^8 متر بر ثانیه است و سرعت نور درمحيط های شفاف مختلف تغيير ميکند برای نمونه با وارد شدن از خلا به یک محیط شفاف سرعت آن کاهش می یابد و از رابطه پایین بدست می آید.

V=c/n

که v سرعت نور در محیط شفاف و c سرعت نور در خلا و n ضریب شکست محیط هستند.