تبليغاتX
آسمان ایران
آشنایی با دانش های روز فضایی

انرژی جنبشی: KINETIC ENERGY

اجسام در حال حرکت دست کم یک انرژی بیشتر از اجسام ساکن دارند. در حالت کلی انرژی اجسام در حال حرکت را انرژی جنبشی می گویند، این انرژی به دو کمیت سرعت v و جرم m جسم وابسته است و همچون رابطه ی پایین قابل محاسبه است:

K=1/2mv2

یکای انرژی جنبشی (و همه انرژی های دیگر) ژول  J (1J=1kgm۲/s۲ ) است. توان برابر است با انرژی بر روی ثانیه که یکای آن وات W یا J/S می باشد.

 

انرژی پتانسیل گرانشی: GRAVITATIONAL POTENTIAL ENERGY

حاصل برهم کنش انرژی های دو جسم را انرژی پتانسیل گرانشی می نامند که با جرم دو جسم نسبت مستقیم و با فا صله آن ها از هم نسبت وارون دارد و می توان رابطه پایین را برای آن نوشت:

Eg=-GmM/d

که در آن G ثابت جهانی گرانش، m و M جرم دو جسم و d فاصله آنها از یکدیگر است.

 

البته برای انرژی پتانسیل گرانشی در کتاب های درسی ایران تعریفی دیگر هم گفته شده، در این تعریف فرض بر آن است که جسم در نزدیکی زمین قرار دارد که تعریف آن را در پایین می آورم:

انرژی که جسم تنها بخاطر ارتفاعش از سطح زمین دارد را انرژی پتانسیل گرانشی می نامند، و رابطه آن برابر است با:

U=mgh

که در آن m جرم جسم و h فاصله از زمین و g ثابت و برابر 9.8 یا با تقریب 10  است.

 

 

 

تا کنون به مواردی همچون جرم، حجم، گرانش، قانون های کپلر و نیوتن، سرعت و انرژی اشاره کرده ام از این پس کم کم توانایی پاسخگویی به چندین نوع از پرسش های فیزکی را بدست می آوریم، و به همین خاطر گفتار آتی را به بررسی چند نوع پرسش خواهم پرداخت تا درک کنیم که این گفته ها چه کاربردی دارند.

در ضمن از دوستانی که به این وبلاگ می آیند خواهشم می کنم اگر خطایی در گفتارها هست من را راهنمایی کنند.

 

 

persiansky

+ نوشته شده در  85/04/30ساعت 17:24  توسط آرش | 
سرعت دایره ای:

زمانی که یک جسم به گرد جسم بزرگتری می چرخد، دارای یک سرعت ثابت است که از رابطه پایین بدست می آید:

vc2=GM/d

که در آن  M جرم جسمی است که در مرکز قرار دارد و d فاصله میان دو جسم است و G ثابت جهانی گرانش است.

زمانی که جسمی بر روی مداری بیضی شکل یا ترجیحا دایره شکل می چرخد این رابطه بسیار مفید است، این رابطه سرعت متوسط دایره ای را به ما می دهد.

در صورتی که یکای d را متر در نظر بگیریم آنگاه یکای سرعت دایره ای m/s خواهد شد. ( G=6.67*10-11 m3/kg/s2 )

« تذکر: البته شما می توانید برای سادگی بیشتر معادله از طرفین آن رادیکال با فرجه 2 بگیرید»

 

سرعت گریز:

یک جسم به جرم m در مدار خود باقی می ماند، اگر سرعتش در فاصله d از مقداری که در رابطه پایین بدست می آید بیشتر نشود:

ve2=2GM/d

که این سرعت را سرعت گریز می نامیم. اینجا هم M جرم جسم بزرگ است. سرعت گریز به جرم جسم کوچکتر بستگی ندارد.

 

اندازه حرکت زاویه ای:

همه اجسامی که در حال چرخش هستند یک ویژگی دارند که اندازه حرکت دایره ای نامیده می شود. اندازه حرکت دایره ای یک کمیت تگه دارنده است. تغییر در  اندازه حرکت دایره ای به یک نیروی خارجی نیاز دارد (برای نمونه یک موتور). اندازه حرکت دایره ای به جرم m و فاصله از جسمی که می چرخد r و سرعت عرضی جسمی که می چرخد بستگی دارد:

L=m.v.r

جرم سیارات همیشه ثابت است و چون اندازه حرکت دایره ای نیز همیشه ثابت است پس باید حاصلضرب v.r نیز همیشه ثابت باشد، این همان قانون دوم کپلر است.

 

persiansky

 

+ نوشته شده در  85/04/25ساعت 16:19  توسط آرش | 

قانون های نیوتن:

قانون نخست:

هر جسمی تمایل دارد حالت خود را نگه دارد. یعنی در حال سکون می ماند و یا به حرکت روی خط راست خود ادامه می دهد، مگر آنکه تحت تاثیر نیرو یا نیروهایی مجبور به تغییر آن حالت شود.

 

قانون دوم:

 اگر به یک جسم نیرو هایی وارد شود، شتابی می گیرد که با برآنید این نیرو ها نسبت مستقیم دارد و با جرم جسم نسبت وارون دارد:

A=F/m     یا    F= m.a

«البته a  و F  هر دو بردار هستند.»

 

قانون سوم:

هرگاه جسمی به جسم دیگر نیرو وارد کند، جسم دوم هم به جسم نخست نیرویی هم اندازه ، هم راستا و در خلاف سوی آن وارد می کند. نیروی جسم نخست را کنش و نیروی جسم دوم را واکنش می گوییم.

 

قانون های کپلر:

قانون نخست:

مسیر گردش همه سیاره ها به گرد خورشید بیضی است که خورشید همیشه یکی از کانون های آن است.

 

قانون دوم:

خطی که خورشید را به سیاره وصل می کند در زمان های برابر مساحت های برابری را جاروب می کند. یعنی سرعت خطی و فاصله از خورشید رابطه مستقیمی با هم دارند و هر چه سیاره به خورشید نزدیک تر باشد سرعت خطی آن بیشتر است.

در مفاهیم آغازین فیزیک 1 گفتیم که اگر فاصله ی دو کانون به هم بسیار کم باشد بیضی به دایره تبدیل می شود، پس سیاراتی که این ویژگی را دارند،دارای حرکت دایره ای یکنواخت هستند.و سرعت آن ها در تمام مسیر ثابت است.

 

قانون سوم:

مجذور دوره «P  مقدار زمان لارم برای اینکه یک دور کامل بزند» حرکت سیاره و مکعب فاصله ی میانگین « a=r »   آن از خورشید با هم متناسب هستند، و نسبت آن ها برای تمام سیارات منظومه خورشیدی ثابت است.

P با سال و a با AU «1AU   فاصله متوسط  میان زمین و خورشید است. »  اندازه گیری می شوند. رابطه قانون سوم کپلر برابر است با :

P2=r3     یا    P2/r3=مقدار ثابت

 

« توضیح 1: در بیشتر کتاب های ایرانی دوره را با T  نمایش می دهند، اما در اینجا دوره یا همان Period با P نمایش داده شده است. همچنین فاصله ی میانگین از خورشید یا همان semi-major axis را با a نشان میدهند اما در اینجا برای اینکه با شتاب که آن را هم با a  نمایش می دهند اشتباه نشود از r استفاده شده است.

توضیح 2: AU همان واحد نجومی است astronomical units »

 

اکنون اگر قانون مکانیک نیوتن و قانون سوم کپلر را با هم ترکیب کنیم به رابطه ی پایین می رسیم:

 

P2=4p2r3/(M+m)G

که در آن P دوره و p عدد پی و r فاصله ی میانگین و M و m جرم ها و G ثابت گرانشی است.

 

 

persiansky

+ نوشته شده در  85/04/21ساعت 2:18  توسط آرش | 

جرم: Mass

جرم یک ویژگی ذاتی است که نمایان کننده شمار پروتن ، نوترون و الکترون موجود در اجسام است.

وزن یک نیرو است و با نیروی جاذبه ارتباط دارد برای نمونه وزن یک جسم در زمین با وزن همان جسم در ماه متفاوت است اما جرم همیشه ثابت است. جرم را با دو نماد m و M نمایش می دهند و یکای آن کیلوگرم (kg)  است.

 

حجم: Volume

حجم یک جسم مقدار فضایی است که آن جسم اشغال کرده است، و یکای آن متر مکعب(m۳است. برای نمونه مساحت یک کره برابر است با : S=4Pr2     و حجم آن برابر: V=4/3Pr3 است، که P همان عدد پی (3.14) است و r شعاع کره است.

 

چگالی: Density

چگالی یک جسم برابر است با جرم آن  بخش بر حجم که معمولا با P (یک حرف یونان که "رو rho" خوانده می شود) نمایش داده می شود. یکای آن کیلوگرم بر متر مکعب (kg/m3) است:

 

گرانش: Gravity

گرانش نخستین نیرویی است که بر اجسام در فضا تاثیر می گذارد. نیروی جاذبه همیشه اجسام را به سوی هم می کشاند. نیروی جاذبه به جرم دو جسم و فاصله میان آنها بستگی دارد. رابطه گرانش که قانون گرانشی نیوتن نیز نامیده می شود برابر است با:

F=GMm/d2

که در آن M و m جرم دو جسم ، d فاصله میان دو جسم و G ثابت جهانی گرانش (11-10 *6.67 )m3/kg/s2

هستند. یکای این نیرو را نیوتن N نیز می گویند که برابر 1kg.m/s2 است.

اگرجرم دو جسم نسبت به فاصله آن ها بسیار کوچک باشد این نیرو بسیار اندک می گردد.

 

بیضی: The Ellipse

مدار گردش همه سیارات منظومه خورشیدی به گرد خورشید دایره یا بیضی است. بیضی از دو قطر تشکیل شده  قطر بزرگ  (اندازه=2a ) یا همان محور کانونی و قطر کوچک (اندازه=2b) (همانگونه که در شکل fig 1-1 می بینید).

فاصله هر نقطه روی محیط بیضی از دو نقطه ثابت F و F' که همان دو کانون بیضی هستند مقدار ثابتی است و رابطه پایین برای آن برقرار است:

2a=AF'+AF

خروج از مرکز بیضی از رابطه e=FF'/2a بدست می آید و اگر بخواهیم بر حسب قطر کوچک و بزرگ بیضی رابطه رابازنویسی کنیم به e2=1-b2/a2 می رسیم.

خورشید همیشه یکی از کانون های محور چرخش سیارات منظومه ما است.فرض کنیم که خورشید کانون F باشد، اینک جایی که سیاره ای بر امتداد قطر بزرگ قرار می گیرد و در سمت نزدیکتر به خورشید است می گوییم بر حضیض خورشیدی (نزديکترين نقطه مدار به خورشيد= perihelion ) قرار گرفته است، وجایی که سیاره ای بر امتداد قطر بزرگ قرار می گیرد و در سمت دورتر به خورشید است می گوییم بر افلیون (نزديکترين نقطه مدار به خورشيد = aphelion ) قرار گرفته است. با رابطه پایین بیان می کنیم:

dp+da=2a 

که dp فاصله سیاره تا خورشید بر روی perihelion است و da بر روی aphelion است.

شکل بیضی است. زمانی که چیزی شروع به چرخش می کند خورشید یکی از کانون هاست. 

fig1-1

 

persiansky

+ نوشته شده در  85/04/18ساعت 3:53  توسط آرش | 
 

اکنون در حدود  8 ماه است که این وبلاگ را راه اندازی کرده ام و در این مدت بیش از 150 مطلب در آن قرار داده ام که بیشتر آنها از سایت های دیگر ایرانی برداشت شده است. اما اکنون دیگر زمان آن رسیده که این وبلاگ هم گامی موثر تر از خبر رسانی بردارد و به آموزش اختر فیزیک بپردازد.

 در جایی خواندم که "برای جابجایی کوه ها نخست باید یاد بگیری که چگونه ذرات را جابجا کنی" به همین خاطر من در آغاز با آموزش مفاهیم پایه و مورد نیاز اختر فیزیک « که با فیزیک پایه شروع می کنم » کار خود را آغاز کرده و به امید اینکه همه دوستانی که در این باره آگاهی دارند اشتباهات مرا بگویند و با نظرات خود مرا راهنمایی کنند.

در درس های آغازین قوانین کپلر و نیوتن و همچنین حالت گاز ها، نور و صوت شرح داده خواهد شد. و در پی هر آموزش چند پرسش نیز برای درک بهتر و فهمیدن کاربرد های فیزیک همچون سرعت گریز شاتل برای خروج از زمین یا انرژی که از سیارات دیگر به ما وارد می شود و بسیاری از مطالب دیگر که در حین پیچیدگی ظاهری بسیار ساده و شیرین هستند بیان خواهد شد. 

 

persiansky

 

+ نوشته شده در  85/04/14ساعت 3:21  توسط آرش | 

در پی لغو پرتاب شاتل دیسکاوری در بعدازظهر روز یک‌شنبه و به‌تعویق افتادن آن تا روز سه‌شنبه، مهندسان پرواز به بازرسی مجدد مخزن سوخت پرداختند و ترکی را در یکی از عایق‌های آن یافتند. این پوشش عایق نزدیک به بالاترین قلابی است که لوله 43 سانتی‌متری انتقال اکسیژن مایع را به مخزن متصل کرده است. برخی از مهندسان معتقدند این ترک باید تعمیر شود، اما مدیران برنامه پرتاب شاتل گفته‌اند راه‌حل‌های دیگری نیز وجود دارد.

شاتل فضایی

مهندسان هم‌چنین توانسته‌اند قطعه کوچکی از عایق کف‌آلود را روی سکوی متحرک پرتاب دیسکاوری پیدا کنند که احتمالا با این ترک مرتبط است. هنوز مشخص نیست چه عاملی این ترک را ایجاد کرده، اما قطعا اختلاف دمای شدید بین سوخت هیدروژن مایع و هوای بیرون بی‌تاثیر نبوده است. سخنگوی ناسا با تایید وجود این ترک افزوده است:« طول این ترک بین 10 تا 12 سانتی‌متر است، اما نمی‌دانم چطور کسی چنین ترک بزرگی را ندیده است. لوله انتقال اکسیژن مایع باید در جاهایی خم شود و در بعضی مناطق، بخشی از فلز به اجبار باید لخت بماند. اختلاف شدید دما در این مناطق می‌تواند خطرساز باشد».
تا زمان نگارش این خبر هنوز تصمیمی قطعی اعلام نشده است و مشخص نیست آیا این وجود این ترک، سومین پرتاب شاتل را که برای روز سه‌شنبه برنامه‌ریزی شده است، به‌تعویق خواهد انداخت یا خیر. پیش‌از این قرار بود شاتل دیسکاوری در روز شنبه به فضا پرتاب شود که به دلیل آب‌وهوای طوفانی، این پرواز دو بار به تعویق افتاد. قرار است دیسکاوری ساعت 14:38 روز سه‌شنبه 13 تیرماه (به وقت محلی) از مرکز فضایی کندی در فلوریدا رهسپار ایستگاه فضایی بین‌المللی شود.

  این هم یک فیلم در این باره:

از اینجا بگیریدش



منبع خبر : SpaceFlightNow.com

یرگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/13ساعت 4:17  توسط آرش | 

فضاپیمای کاسینی در ادامه ماموریت خود، تصویری زیبا از چگونگی پراکندگی نور خورشید در جو تایتان، بزرگ‌ترین قمر سیاره زحل تهیه کرده است. کاسینی برای تهیه این تصویر مجبور شد به پشت تایتان برود و حوالی خط واصل خورشید- تایتان قرار بگیرد.

حلقه الماس برای عروس منظومه شمسی

تایتان، تنها قمر منظومه شمسی است که جو غلیظی دارد و از آن‌جا که گرانش این قمر بسیار ضعیف‌تر از گرانش زمین است، جو این قمر تا ارتفاع بیشتری نسبت به زمین گسترده شده است. کاسینی این تصویر را از فاصله 2.3 میلیون کیلومتری تایتان گرفته است و همان‌طور که در تصویر می‌بینید، ساختارهایی را در جو شمالی این قمر آشکار کرده است. هر نقطه تصویر تایتان متناظر با جزئیاتی به ابعاد 14 کیلومتر است و عدم تقارن حلقه به این دلیل است که کاسینی بالاتر از خط واصل تایتان و خورشید قرار گرفته است.
در سمت چپ تایتان و بالاتر از حلقه‌های زحل،  قمر کوچک ژانوس دیده می‌شود که 181 کیلومتر قطر دارد و در برابر تایتان 5150 کیلومتری، خرده سنگی بیش به‌نظر نمی‌رسد. ژانوس که در فاصله 3.7 میلیون کیلومتری کاسینی است، در آن سوی حلقه‌های زحل قرار گرفته است. حلقه‌های زحل هم مانند ژانوس و تایتان، چهره تاریک خود را به نمایش گذاشته‌اند.
کاسینی پس از پشت‌سر گذاشتن نیمی از ماموریت چهارساله خود،  در آخر تیرماه به نزدیک‌ترین فاصله از این قمر خواهد رسید. سیاره‌شناسان بی‌صبرانه منتظرند تا کاسینی تصاویر خود را از ارتفاع 950 کیلومتری سطح این قمر ارسال کند. تایتان شباهت‌های زیادی به زمین دارد و از این رو، مدیران ماموریت کاسینی مدار این فضاپیما را به نحوی طراحی کرده‌اند که تا خردادماه سال آینده، این فضاپیما هفده بار از نزدیکی این قمر عبور کند و اطلاعات بیشتری را از سطح آن که زیر پوشش غلیظ جو آن پنهان مانده است، جمع‌آوری کند.

 



منبع خبر : Universetoday.com

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/13ساعت 4:1  توسط آرش | 

آزمایش تصویربرداری پیشرفته ماه، AMIE، مستقر در فضاپیمای اسمارت1، توانسته است تصاویر دقیقی از گودال کپلر تهیه کند.

 
تصاویر اسمارت1 از فاصله 1613 تا 1702 کیلومتری سطح ماه گرفته شده است و وضوح تصویر، 146 تا 154 متر در هر نقطه است. گودال کپلر، گودال برخوردی کوچک و جوانی است که بین اقیانوس طوفان‌ها و دریای جزیره‌ها (Mare Insularum) قرار گرفته است. این گودال با قطر 32 کیلومتر و ژرفای 2.6کیلومتر، از زمین با یک ابزار اپتیکی ساده نیز دیده می‌شود و همان‌طور که از اسمش برمی‌آید، به افتخار یوهانس کپلر (1571 – 1630)، منجم بزرگ آلمانی نام‌گذاری شده است.
 تصویری سه بعدی که  گودال کپلر و نواحی اطراف آن را نشان می دهد.
 
 
 
گودال کپلر، ساختاری شعاعی را در خارج خود نشان می‌دهد که پس از ترکیب با ساختارهای شعاعی دیگر گودال‌ها، تا سیصد کیلومتر گسترده می‌شوند. دیواره خارجی شبیه به کثیرالاضلاع است، اما دیواره درونی ریزش کرده و فضای تخت ناهمواری را درون گودال ایجاد کرده است.این تصویر به کمک قابلیت پیگردی فضاپیمای اسمارت1 گرفته شده است. مهندسان اروپایی از این قابلیت برای ره‌گیری اهداف ثابت به هنگام عبور از فراز آنها استفاده می‌کنند، بدین شکل که فیلتر وضوح دوربین تصویربردار بر روی هدف ثابت می‌ماند.
 



منبع خبر : پایگاه اطلاع‌رسانی ماموریت اسمارت1، آژانس فضایی اروپا

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/13ساعت 3:55  توسط آرش | 

دوربین مدارگرد مریخ (MOC)، مهم‌ترین ابزار تصویربرداری نقشه‌بردار سراسری مریخ (MGS)است که ماموریت دارد سطح سیاره سرخ را با دقت بررسی کند. بیش‌از هشت سال است این فضاپیما گرد مریخ می‌چرخد، اما کیفیت ابزارهای آن تغییری پیدا نکرده است.

ردپای گردباد بر سطح مریخ

تصویر اول، سطح غبارآلود نزدیک به دیواره مالیا پترا (Malea Patera) را نشان می‌دهدکه در جنوب غربی هلاس پلانیتیا واقع شده است. عارضه مدوری که در بالای تصویر دیده می‌شود، یک گودال برخوردی است که از غبار پوشیده شده و شکلش تقریبا معکوس شده است؛ اما هنوز دیواره‌های برافراشته خوش‌تعریفی را نشان می‌دهد. رگه‌های تیره متعددی که در تصویر دیده می‌شود، ردهای برجامانده از چشمه‌های زودگذر و گردبادهای غبارآلود تابستانی است که در این ناحیه به وفور روی می‌دهد. مرکز تصویر در 63.4 جنوبی و 312.5 غربی مریخ قرار دارد و پهنای تصویر تقریبا 3 کیلومتر است.
 

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  85/04/13ساعت 3:51  توسط آرش | 
با نزدیک شدن فضا پیمای مسنجر به سیاره عطارد و متعاقب آن خورشید، دما نیز افزایش می یابد؛ بر این اساس در روز بیست و یک ژوئن (سی و یک خرداد)  سال جاری این فضاپیما با چرخشی 180 درجه ای سایبان های خورشیدی را به منظور حفاظت از خود و تجهیز اتی که حمل می نماید،فعال کرده است.

نتیجه این فرایند که باعث ایجاد سایه ای بر روی فضا پیما و ثابت نگه داشتن دما در حد مجاز است، در تداوم ماموریت نقشی بسیار مهمی را ایفا می کند ،پیش از این هم از ماه مارس(اسفند) کاوشگر به خورشید پشت کرده و به سوی مقصد پیش می رود.

این عملیات شانزده دقیقه ای که از  لابراتوار دانشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز هدایت می شد،با ارسال سیگنال هایی از پایگاه مجهز به آنتن فضایی(وابسته به سیستم ارتباط ژرف فضایی ناسا) واقع در  گلداستون کالیفرنیا  به کاوشگر  مخابره شده و توسط آنتن گیرنده مخابراتی کاوشگر که در قسمت پیشران  آن قرار دارد دریافت و عملیات با موفقیت انجام شد.

مارک هالدریج مدیر بخش اجرایی این ماموریت می افزاید:همه چیز آن طور که ما می خواستیم و از قبل پیش بینی می شد ،صورت گرفت.هم اکنون دمای فضا پیما در حال کاهش است، و تمامی ابزار های آن در حالت نرمال به سر می برند.این کاوشگر هم اکنون در فاصله  5/196 میلیون کیلومتری از زمین و 6/144 میلیون کیلو متری از خورشید همچنان به راه خود ادامه می دهد.

در حال حاضر دانشمندان مشغول آماده کردن طرح های ویژه ای برای گذر این فضا پیما از کناره سیاره زهره در 24 اکتبر  (دوم آبان) هستند،البته این عملیات جنبه آزمایشی خواهد داشت و به منظور تست ابزارها و تجهیزات کاوشگر به خصوص دوربین تعبیه شده در آن که مجهز به سیستم تصویر برداری دوگانه می باشد صورت می پذیرد.

 



منبع خبر : JHUAPL News Release / Universetoday

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/13ساعت 3:40  توسط آرش | 

مدارگرد اسمارت 1 که توسط سازمان فضایی اروپا جهت کاوش پیرامون یگانه قمر زمین  در سال 2003 میلادی به فضا پرتاب شده بود در کمتر از سه ماه دیگر به فعالیت خود که نزدیک به 16 ماه ادامه داشت پایان خواهد داد.

پایان فعالیت مدار گرد اسمارت 1 در شهریورماه

مهمترین دلیل این فرایند اتمام سوخت مدارگرد است. با توجه به پیش بینی متخصصان، این مدارگرد در سوم سپتامبر (12 شهریور) امسال در طی سقوطی ، با سطح ماه برخورد کرده و منهدم می شود.اگر این فرایند به روال طبیعی انجام گیرد ،مدارگرد رفته رفته با کاهش گستره مدار خود به سطح ما نزدیک تر شده و پس از مدتی در 17 جولای (26 تیر) در نقطه ای با آن برخورد می کند ،این محل از دید ناظران زمینی پنهان خواهد ماند،اما دانشمندان قصد  دارند تا  با اجرای یک برنامه استراتژیک ،نقطه ای را برای برخورد تعیین کنند که از دید ناظر زمینی و یا رصد خانه ها، قابل مشاهده باشد.یکی از مهمترین ویژگی های  این  برنامه، مشاهد مستقیم  و نزدیک تر سطح ماه است که می تواند در افزایش و بهبود داده ها  نسبت به این قمر موثر باشد.

مدارگرد اسمارت 1 نخستین پروژه موفق سازمان فضایی اروپا در طی تحقیق و بررسی دقیق از ساختار ماه است.
 



منبع خبر : universetoday

برکرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/13ساعت 3:38  توسط آرش | 

ساعت سی دقیقه بامداد پنج‌شنبه 8 تیر ماه، شمارش معکوس پرتاب شاتل دیسکاوری رسما آغاز شد؛ اما پیش‌بینی‌های هواشناسی حاکی از آن است که پرتاب برنامه‌ریزی شده دیسکاوری در روز شنبه به تعویق خواهد افتاد.

شمارش معکوس برای پرتاب دیسکاوری آغاز شد

طبق برنامه قبلی قرار است در ساعت 19:48 روز شنبه دهم تیرماه به وقت جهانی (23:18 به وقت ایران)، فضاپیمای رفت‌وبرگشت دیسکاوری از مرکز فضایی کندی در فلوریدا به فضا پرتاب شود. این ماموریت با هفت سرنشین به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد بود و قرار است برای نخستین بار پس از فاجعه انفجار کلمبیا، سرنشینان ایستگاه فضایی را به سه نفر افزایش دهد.
مقامات ناسا درحالی برای پرتاب آماده می‌شوند که کتی وینترز از بخش هواشناسی ناسا اعلام کرده است به دلیل تجمع ابرهای طوفانی در فلوریدا، 60 درصد احتمال دارد این پرواز به تعویق بیفتد. پنجره پرواز دیسکاوری از دهم تیرماه آغاز می‌شود و تا 29 تیر ادامه خواهد داشت.
این پرواز شاتل که STS-121 خوانده می‌شود، به فرماندهی استیون لیندسی انجام خواهد شد و کمک‌خلبان مارک کلی همراه با مایکل فوسیوم، لیزا نواک، استفانی ویلسون و پیرس سلرس، وی را همراهی خواهند کرد. توماس ریتر آلمانی هم دیگر مسافر این پرواز است که به عنوان نماینده آژانس فضایی اروپا و سرنشین سوم رهسپار ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌شود. در طول این ماموریت، فضانوردان با دقت شاتل را بررسی خواهند کرد تا آسیب‌های احتمالی را بیابند. آنها هم‌چنین دستورالعمل‌ها و ابزارهای جدیدی را آزمایش خواهند کرد تا ایمنی پرواز را افزایش دهند. ماموریت آنها نصب تجهیزاتی مهم در ایستگاه فضایی است و فوسیوم و سلرز در دو یا سه راه‌پیمایی فضایی، ایستگاه فضایی را تعمیر خواهند کرد.
ناسا اعلام کرده است علیرغم اظهار نگرانی‌های مهندسان در مورد خطر احتمالی عایق‌های نصب‌شده روی مخزن سوخت، هیچ مشکلی پرواز دیسکاوری را تهدید نمی‌کند. پیش‌از این، بالاترین مقامات مهندسی و ایمنی پروازهای شاتل درخواست کرده بودند پرواز دیسکاوری برای شش ماه به تعویق بیفتد تا شاتل به اطمینان کافی دست پیدا کند. حساسیت آنها بیشتر حول پوشش عایقی است که در پرواز تیرماه گذشته، قطعه‌‌ای چهارصدگرمی همراه با خرده‌ذراتی چندگرمی در لحظات اولیه پرتاب از آن جدا شد، اما خوشبختانه با شاتل برخورد نکرد. هنوز احتمال جدا شدن حداکثر 19 گرم از آن پوشش عایق وجود دارد، اما این مقامات با تصمیم مدیر ناسا مبنی بر پرتاب شاتل در پنجره پروازی تیرماه موافقت کرده‌اند؛ چراکه در صورت بروز حادثه‌ای غیر قابل پیش‌بینی، مسافران شاتل به سلامت در ایستگاه فضایی بین‌المللی باقی خواهند ماند تا شاتل آتلانتیس در ماموریت اضطراری مردادماه، برای بازگرداندن آنها اقدام کند.
این پرواز، دومین پرواز شاتل پس از انفجار غم‌بار شاتل کلمبیا است. در پرتاب کلمبیا در بهمن 1381، قطعه‌ای ازعایق از مخزن خارجی سوخت جدا شد، به بال چپ شاتل کلمبیا برخورد کرد و عایق‌های حرارتی آن را سوراخ کرد. در بازگشت شاتل به زمین، سرعت بسیار بالای شاتل (18 برابر سرعت صوت) و اصطکاک آن با هوا، پلاسمایی از هوای داغ ایجاد کرد که از طریق این سوراخ به درون فضاپیما راه یافت و با ذوب کردن اسکلت فلزی شاتل، مقاومت آن‌ را در برابر نیروهای بسیار شدید آیرودینامیکی از بین برد و فضاپیما را با هفت سرنشینش در انفجاری عظیم متلاشی کرد.
در این پرواز، ناسا تعداد زیادی دوربین روی بدنه شاتل و مخزن‌ سوخت نصب کرده است تا جداشدن احتمالی هر قطعه و مسیرش را زیر نظر داشته باشد. مدیر ناسا دستور داده است پروازهای شاتل همه در روز انجام شوند تا نور مناسب برای تصویربرداری دوربین‌های زمینی و مستقر روی شاتل فراهم باشد. ایستگاه فضایی بین‌المللی هم به ابزارهای بررسی شاتل مجهز شده است و تجهیزاتی برای تعمیرات ساده شاتل در اختیار فضانوردان قرار گرفته است.
موفقیت پرواز این شاتل برای ادامه فعالیت‌های فضایی بشر بسیار بااهمیت است، زیرا در حال حاضر تنها شاتل است که می‌تواند تجهیزات لازم را برای کامل کردن ایستگاه فضایی بین‌المللی با خود حمل کند. ناسا برای کامل کردن ایستگاه فضایی، شانزده پرواز دیگر را تا پایان سال 2010 برنامه‌ریزی کرده است، زیرا طبق دستور رییس‌جمهور ایالات متحده شاتل‌ها در 2010 بازنشسته می‌شوند.با این برنامه، فشار کاری شاتل‌ها افزایش یافته است و احتمال خطر هم به همین شکل زیاد شده است. مایکل گریفین، رییس ناسا اعلام کرده است در صورت بروز هرگونه اتفاق ناگواری در پرواز دیسکاوری، برنامه شاتل متوقف خواهد شد. در آن‌صورت، فضاپیماهای روسی سایوز تنها راه ارتباط با ایستگاه فضایی خواهد بود و آینده ایستگاه ناقص فضایی در پرده‌ای از ابهام قرار خواهد گرفت.

 



منبع خبر : نشریه خبری New Scientist

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/11ساعت 5:45  توسط آرش | 

انسلادوس چین‌ و ترک خورده همراه با قمر حلقه‌ای ژانوس در اطراف لبه حلقه F بر گرد زحل می‌چرخند. انسلادوس، قمر 505 کیلومتری زحل، به دلیل چشمه‌های فورانگر یخی‌اش در قطب جنوب مشهور است و ژانوس 181 کیلومتری را به دلیل مدار مشترکش با قمر اپیمتئوس می‌شناسند.

 انسلادوس، ژانوس و توده‌های مارپیچی

حلقه F در اغلب تصاویر کاسینی به شکل یک نوار بسیار باریک می‌افتد، اما این بار ساختار داخلی این حلقه را می‌توان تشخیص داد. هسته درخشان این حلقه حدود پنجاه کیلومتر پهنا دارد و مملو از توده‌های فشرده یخی پر پیچ‌وتاب است. هاله‌هایی از یخ که در اطراف هسته مرکزی پخش شده‌اند، در ساختارهای مارپیچی عجیبی پیچ خورده‌اند.
این تصویر را دوربین زاویه بسته کاسینی در اول خرداد سال جاری و در نور مریی گرفته است. فاصله کاسینی تا ژانوس حدود 565 هزار کیلومتر، تا انسلادوس 702هزار کیلومتر و تا زحل 530هزار کیلومتر بوده است. بدین ترتیب مقیاس تصویر روی ژانوس 3 کیلومتر در هر نقطه و 4 کیلومتر در نقطه روی انسلادوس خواهد بود.

 



منبع خبر : آزمایشگاه پیشرانش جت، ناسا

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/11ساعت 5:40  توسط آرش | 

زندگی آسان نیست، حتی برای کهکشان‌ها ! برخی از کهکشان‌ها حقوق کیهان‌وندی (!) را رعایت نمی‌کنند و به‌قدری به همسایگان خود نزدیک می‌شوند که آسیب می‌بینند و شکلی دیگر پیدا می‌کنند. اما برخوردهای کهکشانی اثرات دیگری هم دارد و آن، تولد نسل جدید ستارگان است که برخی‌شان در این میان منفجر می‌شوند. تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا توانسته است منظره بی‌نظیری از یک جفت کهکشان درهم تنیده به‌تصویر بکشد که ابرنواختری پیر در آنها منفجر شده است.

ابرنواختر پیر از قلاب آزاد شد

ستارگانی که منفجر می‌شوند، ابرنواختر نام دارند و با درخشندگی بسیار زیادشان از فواصل بسیار کیهانی نیز دیده می‌شوند. این انفجارها در مطالعات کیهان‌شناسی اهمیت فراوانی دارند، زیرا می‌توان فاصله آنها را با بررسی تغییرات درخشندگیشان تعیین کرد. دانشمندان نیز در برنامه زمانی منظمی، تلسکوپ‌های بزرگ را از جمله VLT به سوی مناطقی از آسمان نشانه می‌روند تا بتوانند ابرنواخترهای احتمالی را به‌دام بیاندازند.
کهکشان MCG-01-39-003 که نامش بیشتر شبیه به شماره تلفن است، کهکشان بسیار عجیبی است. این کهکشان قلابی در یک سر خود دارد که احتمالا به دلیل برهمکنش‌های گرانشی با کهکشان مارپیچی همسایه‌اش، NGC5917 ایجاد شده است. بررسی‌های دقیق‌تر این تصویر نشان می‌دهد که ان‌جی‌سی 5917 توده‌های عظیم گاز و غبار را از همسایه‌اش به سوی خود می‌کشد. این دو کهکشان در فاصله 87 میلیون سال نوری زمین در صورا فلکی میزان قرار گرفته‌اند.
ان‌جی‌سی 5917 حدود چهل هزار سال نوری درازا دارد و 750 بار کم‌نورتر از حد دید چشم غیرمسلح است. این کهکشان را ویلیام هرشل در سال 1835 کشف کرد، اما جالب است که به‌نظر می‌رسد هرشل که بزرگ‌ترین منجم زمان خود بود، نتوانسته است همسایه قلاب‌دار این کهکشان را که تنها 2.5 بار کم‌نورتر است، ببیند! جالب‌تر این‌که کهکشان مارپیچی- میله‌ای زیبایی هم کمی آن‌طرف‌تر قرار گرفته و حسرت آن را می‌خورد که نام‌گذاری شود! پشت این سه کهکشان هم می‌توان رقص گرانشی جزیره‌های جهانی دوردست را تشخیص داد.
اما علاقه اخترشناسان به این مجموعه کهکشانی از زیبایی آن نیست. سال گذشته ستاره‌ای در نزدیکی قلاب منفجر شد که ابرنواختر 2005cf نام گرفت. به‌نظر می‌رسید که این ابرنواختر بر فراز پلی از مواد که دو کهکشان همسایه را به‌هم مرتبط می‌کند منفجر شده باشد. رصدهای تلسکوپ 1.5 متری رصدخانه ویپل نشان داد عامل این انفجار، یک ابرنواختر نوع اول است که اجزای خود را با سرعت 15هزار کیلومتر بر ثانیه (5درصد سرعت نور) به بیرون پرتاب کرده است.
ابرنواختر نوع اول، نوعی ابرنواختر است که در آن خطوط طیفی هیدروژن دیده نمی‌شود. این بدان معنی است که انفجار مربوط به جسمی است که ذخیره هیدروژنش به پایان رسیده است. در اواسط قرن بیستم، سوبرامانیان چاندراسکار، فیزیک‌دان هندی و برنده جایزه نوبل فیزیک، نشان داد ستاره‌ای که جرمش کمتر از 1.4 برابر جرم خورشید باشد، در پایان عمر خود به یک کوتوله سفید تبدیل می‌شود، موجودی هم‌اندازه زمین و بسیار داغ که فرآیند هم‌جوشی هسته‌ای در آن متوقف شده است. به افتخار چاندارسکار، مقدار حدی 1.4 برابر جرم خورشید را حد چاندراسکار می‌نامند. اگر جرم کوتوله سفید به نحوی از حد چاندراسکار فراتر رود، فرآیند هم‌جوشی هسته‌ای کربن در سراسر کوتوله سفید روی می‌دهد و این موجود کوچک در انفجاری عظیم با قدر مطلق 19- نابود خواهد شد.
بلافاصله پس‌از کشف این ابرنواختر، گروه همکاری اروپایی ابرنواختری (ESC) به سرپرستی ولفگانگ هیلبراندت از موسسه اخترفیزیک ماکس پلانک، رصدهای دقیق این ابرنواختر را با استفاده از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های سراسر جهان آغاز کردند. ESC، بزرگ‌ترین گروه تحقیقاتی ابرنواخترها در اروپا است که از ده موسسه تحقیقات اخترفیزیکی در اروپا تشکیل شده است.
پیش از این نشانه‌های فراوانی بدست آمده بود، دال بر این‌که برخوردها و فعالیت‌های کهکشانی فرآیندهای تولد ستارگان را افزایش می‌دهد. بنابراین فراوانی ابرنواخترها هم در چنین کهکشان‌هایی نسبت به کهکشان‌های دورافتاده تنها بیشتر خواهد بود. این انتظار برای ستارگان جوان و سنگین منطقی است، اما تحقیقات چند سال اخیر نشان داده است این برخوردها، فراوانی انفجار ستارگان پیر و ابرنواخترهای نوع اول را نیز افزایش می‌دهد. با این حال کشف یک ابرنواختر نوع اول در دنباله‌های جزر و مدی متصل‌کننده دو کهکشان برخوردی به یکدیگر فوق‌العاده نادر است. ازاین‌رو ابرنواختر 2005cf که در کنار دنباله بین دو کهکشان قرار داشت، به موضوع هیجان‌انگیزی بین اخترشناسان تبدیل شد.
گروه ESC موفق شد این ابرنواختر را در تمام دوره تحولش، از ده روز مانده به اوج درخشندگی تا بیش‌از یک سال پس از انفجار، رصد کند. هرچه ابرنواختر کم‌نور می‌شد، تلسکوپ‌های بزرگتری برای دیدنش مورد استفاده قرار می‌گرفت. یک سال پس از وقوع انفجار، ابرنواختر هفتصد بار کم‌نورتر از اوج درخشندگی‌اش شده بود و به همین دلیل، تلسکوپ VLT برای عکس‌برداری از آن وارد عمل شد. آخرین مراحل کم‌نور شدن یک ابرنواختر برای بررسی ساختار داخلی مواد پرتاب‌شده اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا می‌توان چگونگی انفجار ابرنواخترها و عناصر تولید شده در آنها را درک کرد.
تصویر نهایی تلسکوپ VLT با میدان دید8.3 در 5.6 دقیقه قوس، از ترکیب تصاویر گرفته‌شده در نورهای آبی، مریی، قرمز و فروسرخ تهیه شده است. این تصویر، ساختار جزر و مدی زیبایی را به شکل یک قلاب نشان می‌دهد که مملو از ساختارهای ریزتر مانند سحابی‌های مولد ستارگان است که بر اثر فعل‌وانفعال‌های گرانشی بین دو کهکشان آغاز به کار کرده‌اند. متاسفانه این تصویر به وضوح نشان می‌دهد که ابرنواختر از این دنباله قلاب‌شکل خارج شده است. احتمالا اختلالات گرانشی شدید آن منطقه، کوتوله سفید را از زادگاهش دور کرده و این ستاره آخرین هزاران سال زندگی را در تنهایی و غربت سپری کرده است. گویا زندگی برای یک ستاره دشوارتر است!

 



منبع خبر : پایگاه خبری رصدخانه جنوبی اروپا

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/11ساعت 5:36  توسط آرش | 

فضاپیمای کاسینی فردا دومین سالگرد ورود به منظومه سیاره‌ای زحل را جشن خواهد گرفت و بدین ترتیب، نیمی از ماموریت چهارساله خود را پشت سر خواهد گذاشت. اکتشافات فراوان این فضاپیما در طول نیمه اول ماموریتش به‌قدری گسترده است که دانشمندان در یافتن موضوع‌هایی که قرار است در نیمه دوم ماموریت این فضاپیمای موفق مورد مطالعه قرار گیرند، با مشکل روبرو شده‌اند.

دو سال پرهیجان فراروی فضاپیمای کاسینی

رابرت میچل، مدیر برنامه کاسینی در آزمایشگاه پیشرانش جت در این مورد می‌گوید:« این فضاپیما زمان قابل توجهی را به بررسی قمر تایتان اختصاص داده و تاکنون پانزده بار با این قمر ملاقات کرده است. تا پایان ماموریت در تیرماه 1387، کاسینی سی بار دیگر از نزدیکی تایتان عبور خواهد کرد و مطمئن باشید یافته‌های کاسینی در نیمه دوم ماموریت به‌قدری شگفت‌انگیز خواهد بود که آن‌چه تا کنون برای ما ارسال کرده‌است، فقط یک دست‌گرمی به حساب می‌آید».
اما چرا تایتان این‌قدر مهم است؟ توبی اوون، کارشناس علوم میان‌رشته‌ای کاسینی و عضو هیات‌علمی دانشگاه هاوایی پاسخ می‌دهد:« دلیلش ساده است. این قمر می‌تواند اطلاعات باارزشی را از گذشته زمین در اختیارمان قرار دهد. احتمالا زمین هم در آغاز مانند این قمر، جوی مملو از متان و آمونیاک داشته و تحولش شبیه به تایتان بوده است. نزدیکی زمین به خورشید سبب شد اقیانوس‌های زمین از آب مایع پر شود، ولی تایتان به دلیل فاصله دور از خورشید و محیط سرد اطراف، پوسته‌ای یخی دارد و برکه‌هایی موسمی از متان مایع در آن ایجاد می‌شود. شرایط شیمیایی مناسب روی زمین گرم در نهایت به پیدایش حیات منجر شد، در حالی که در تایتان تنها گذشته‌ای یخ‌زده از زمین پیدا می‌شود: متان، نیتروژن و مجموعه‌ای از مولکول‌های آلی کوچک. آب‌وهوای سراسر گرم و به‌دقت تنظیم‌شده زمین است که موجب شده به جای آن‌که امروز ساکنان تایتان به بررسی زمین بپردازند، ما زمینی‌ها به سراغ تایتان برویم!»
دو سال پرهیجان فراروی فضاپیمای کاسینی
اطلاعات فراوان ارسالی فضاپیمای کاسینی در نیمه اول ماموریت خود و کاوشگر هوینگس در فرود تاریخی‌اش بر سطح تایتان ، نشان داده‌اند که این قمر بسیار شبیه به زمین است. نشانه‌های فراوانی از بارش متان، فرسایش، مجراهای زه‌کشی، بسترهای خشک‌شده برکه‌ها و دریاچه‌ها، فعالیت‌های محتمل آتشفشانی و مناطق وسیع پوشیده از شن‌های روان در سطح این قمر دیده شده است.
جری جونز، رییس گروه ناوبری کاسینی، برنامه‌های آینده این فضاپیما را بسیار حیرت‌آور توصیف می‌کند:« گشت منظومه زحل از این تابستان وارد مرحله جدیدی می‌شود؛ بازدیدهای ویژه از قمرهای زحل و پروازهای نمایشی در هر زمان که بخواهید! در یازده ماه آینده، کاسینی هفده بار از نزدیکی تایتان عبور خواهد کرد و پنجاه‌ویک مانور را برای تغییر مسیر خود انجام خواهد داد، بیش‌از یک مانور در هفته! نخستین ملاقات با تایتان روز یازدهم تیرماه خواهد بود و ملاقات بعدی در آخر تیرماه، نزدیک‌ترین برخورد با این قمر خواهد بود، زیرا کاسینی از ارتفاع 950 کیلومتری تایتان عبور خواهد کرد. پرواز در ارتفاع پایین‌تر امکان‌پذیر نیست، زیرا جو گسترده و غلیظ تایتان ناوبری کاسینی را با مشکل روبرو می‌کند. در اواسط تابستان نیز عملیات تغییر 180 درجه‌ای جهت‌گیری مدار کاسینی را نسبت به خورشید آغاز خواهیم کرد. در این تغییر که یک سال به طول خواهد انجامید، کاسینی حلقه‌های زحل را از بالا خواهد دید و تصاویری به اصطلاح هوایی از آنها تهیه خواهد کرد».
یکی دیگر از ماموریت‌های پیش روی کاسینی، بررسی تغییراتی است که در تابش‌های رادیویی زحل دیده شده است. بیل کرت، از دانشمندان ماموریت کاسینی و عضو هیات‌علمی دانشگاه آیوا می‌گوید:« ‌رصدهای زمینی نشان داده است که دوره تناوب امواج رادیویی و فرکانس تابش‌هایی که آهنگ گردش وضعی سیاره زحل را مشخص می‌کنند، در طول ده سال چند دقیقه‌ای تغییر می‌کند. درست است که این تغییر حدود یک درصد است، اما درک آن بسیار مهم است، چراکه اندازه‌گیری دقیق طول شبانه‌روز در سطح زحل می‌تواند خصوصیات فراوانی را در مورد پدیده‌های سطح این سیاره مانند سرعت وزش باد در آن مشخص کند.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  85/04/11ساعت 5:27  توسط آرش | 
بارانی از مواد شبيه باكترى كه يك دنباله دار در حال گذر آنها را در سال 2001 روى زمين پاشيده است. بارانی که به گفته یکی از دانشمندان هندی نوعی از حیات را از فضا به زمین آورده.

 سفر حيات فرازمينى همراه با باران سرخ !؟

روى يك قفسه در آزمايشگاه ميكروبيولوژى دانشگاه شفيلد يك بطرى كوچك وجود دارد كه محتوى يك مايع قرمز است. اين مايع كدر و بدمنظره است. با اين حال اگر يك گروه از دانشمندان درست گفته باشند، اين بطرى كوچك اولين نمونه هاى حيات فرازمينى را در خود جاى داده است كه توسط محققين منزوى شده است.
درون اين بطرى نمونه هاى باقى مانده يكى از عجيب ترين وقايع تاريخ هواشناسى اخير وجود دارد. روز ۲۱ جولاى سال ۲۰۰۱ بارانى كه به رنگ خون بود روى ناحيه كرالا در غرب كشور هند باريدن گرفت. رگبارهاى شديد اين باران براى دو ماه ادامه داشت. اين باران خون رنگ در سرتاسر ساحل مى باريد و لباس هاى مردم محلى را صورتى رنگ كرد، برگ درخت ها را سوزاند و در برخى نقاط مانند صفحات قرمز رنگ فرود مى آمد.
نتيجه پژوهش ها بيانگر آن بود كه دليل قرمزى اين باران غبارهايى بود كه باد، از صحراى عربستان با خود حمل كرده و سپس آن را بر روى كارالا فروريخت. اما «گادفرى لوئيس» فيزيكدانى از دانشگاه ماهاتما گاندى بعد از جمع آورى نمونه هايى از باقيمانده هاى اين باران به اين نتيجه رسيده است كه اين توضيح «مزخرف» است. وى مى گويد: «اگر شما با استفاده از يك ميكروسكوپ به اين ذرات نگاه كنيد، خواهيد ديد كه آنها غبار نيستند بلكه داراى يك ظاهر بيولوژيكى مشخص هستند.» وى نتيجه گرفته كه اين باران از مواد شبيه باكترى ساخته شده بود كه يك دنباله دار در حال گذر آنها را روى زمين پاشيده است. خلاصه اينكه اين دنباله دار در سال ۲۰۰۱ بيگانگان فرازمينى را بر روى كره زمين فرو ريخته است.

البته اين فرضيه نتوانسته تمامى دانشمندان را متقاعد كند. درواقع بيشتر پژوهشگران بر اين باورند كه اين نظريه بسيار قابل ترديد و مشكوك است. يكى از دانشمندان با ارسال يك پيغام بر روى پايگاه اطلاع رسانى «لوئيس» نظريه وى را «چرند» توصيف كرده است.
اما تعدادى از پژوهشگران باور دارند كه نظريه «لوئيس» قابل تعمق است و در حال پيگيرى پژوهش هاى وى هستند. «ميلتون واينرايت» كه يك ميكروبيولوژيست در شفيلد است در حال انجام برخى آزمايش ها بر روى باران سرخ كرالا است. وى مى گويد: «خيلى زود است كه بگوييم در اين بطرى چه چيزى وجود دارد. اما مسلماً غبار نيست. از طرفى هيچگونه DNA در اين مايع وجود ندارد، اما باكترى هاى فرازمينى لزوماً محتوى DNA نيستند.»
يكى از جوانب اصلى فرضيه «لوئيس» مدت زمان بارش باران بر روى كرالا است. وى مى گويد بارش دو ماهه زمان زيادى براى غبارهايى است كه توسط باد حمل مى شوند. علاوه بر آن يك تجزيه و تحليل نشان مى دهد ذرات حاوى ۵۰ درصد كربن، ۴۵ درصد اكسيژن با رگه هايى از سديم و آهن هستند كه در نتيجه با مواد بيولوژيكى همخوانى دارند. «لوئيس» همچنين كشف كرد كه چند ساعت قبل از بارش باران سرخ، صداى غرشى شنيده شد كه خانه هاى كرالا را به لرزه در آورد. وى ادعا مى كند كه فقط يك شهاب سنگ مى توانست چنين صداى انفجارى را ايجاد كند. اين شهاب سنگ از دنباله دار در حال عبور جدا شد و با سرعت زياد به سمت ساحل پرتاب شد كه در حين حركت ميكروب هايى را پخش كرده است. اين ميكروب ها با ابرها تركيب شدند و به همراه باران فرود آمدند. دانشمندان زيادى مى پذيرند كه دنباله دارها داراى مواد شيميايى فراوانى هستند و تعداد كمى از دانشمندان مانند «فرد هويل» (فرضيه پرداز انگليسى) استدلال كردند كه حيات زمينى حاصل تكامل ميكروب هايى است كه توسط دنباله دارها بر روى زمين آورده شدند. اما بيشتر پژوهشگران مى گويند كه «لوئيس» در مرتبط ساختن اين باران با ميكروب هاى يك دنباله دار بسيار زياده روى كرده است. اما «لوئيس» از نظريه خود پشيمان نيست. وى مى گويد: «اگر فردى فرضيه اى مانند اين را بشنود - يعنى اينكه چنين واقعه اى ناشى از يك دنباله دار بوده- آن را به عنوان يك نتيجه گيرى غيرقابل باور رد مى كند. مادامى كه افراد استدلال هاى ما را درك نكنند، اين فرضيه كه بيولوژى فرازمينى عامل اين باران قرمز بود را به عنوان يك موضوع غير ممكن انكار مى كنند.
www.guardian.co.uk/science,Mar.2006
 



منبع خبر : Sharghnewspaper.com

برگرفته از parssky

+ نوشته شده در  85/04/11ساعت 5:12  توسط آرش | 
PERSIANSKY
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
بازدید کننده گان
Locations of visitors to this page
درباره وبلاگ
در این وبلاگ تلاش می شود دانش ها و آگاهی های روز فضانوردی و ستاره شناسی و آشنایی با تلسکوپ و دیگر ابزار های اختر شناسی آموزش داده شود

نوشته های پیشین
اسفند 1387
مرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آرشیو موضوعی
خورشید
عطارد(تیر)
زهره (آناهیتا)
زمین (به همراه ماه)
مریخ
کمربند سیارک ها
مشتری (به همراه ماه هایش)
زحل (ماه ها و حلقه ها)
اورانوس (ماه ها و حلقه ها)
نپتون(ماه ها و حلقه ها)
پلوتو و دیگر خرده سیارک ها
فضای میان ستاره ای
سیاهچاله، کوتوله سفید، ستاره های نوترونی
سیارات فراخورشیدی، حیات فرازمینی
نواختر، ابرنواختر
ستارگان
کهکشان ها
ماده و انرژی تاریک
خوشه ها و سحابی ها
گرفت ها و مقارنه ها
دنباله دارها و شهابسنگ ها
صورتهای فلکی و بارش های شهابی
دوربین، تلسکوپ و رصدخانه
ابزارهای نجومی
فیلم، عکس و برنامه های نجومی
طیف نمایی
ماهواره ها و ایستگاه فضایی
نظریات و آموزش اخترفیزیک
اخترشناسان و فضانوردان
برگزیده های ایرانی
پیوندها
پایگاه اطلاع رسانی نجوم
مجله نجوم
شرکت اخترنمای شيراز
اسطوره های ایران
مطالب دیدنی اینترنت
پیشگویان بزرگ
ASIS
شگفتیهای علم
گروه فضانوردان جوان
دانش فضايي
بهنام کاتبی
اشوزرتشت
نشریه ی الکترونیکی زرتشت
سفیر
sameyan
هنرپیشه های قدیم
Far from the Truth
هیچ چیز زیباتر از علم نیست
وبلاگ نجوم
نجوم
نجوم در لاهیجان
سایت خبری آسیای میانه
نجوم (دنیای فراموش شده )
علمیران
راز گیتی
بزرگترین وبلاگ پارسی
طبيعت فراموش شده نجوم
جامعه اینترنتی نجوم ایران
آسمون پرستاره
nojum4
hupaa
ستارگان کویر یزد
سپهر اّلان
SpaceOnline
کوارک و کوازار
موسسه فرهنگی اسرار فضا
فروغ
milkyway
انجمن نجوم مهبانگ تربت حیدریه
ستاره شناسی ایران
اسرار آسمان شب
astronomy
چشم نجوم
فیزیک ؛ سلوک در ژرفای گیتی
سجاد رحیمی مدیسه
آسمان شب
فضا و نجوم
مطالب دیدنی اینترنت
یاس سرخ
مرکز نجوم اصفهان
پویشی در فضای بیکران
مرزهای فضا زمان
یه شب مهتاب
معرفی بهترین سایتهای فیزیک
اسرار آسمان شب
کوانتوم
فضا
سایت های رایانه ای
گروه ستاره شناسی ققنوس
iransky
نجوم
خبرهاي ناسا و اطلاعات نجومي
یادداشت های یک منجم
* فیزیک *
nojumestan
دایره المعارف علمی
دنیای نجوم
بزرگترین وبلاگ فیزیک ایران
چشم های پر ستاره
فرانسه
PHYSICS WORLD
فیزیک پایه
علمی
مطالب جالب علمی:نجوم/فیزیک
کهکشان
از گالیله تا هاوکینگ
بانک مقالات علمی
وبلاگ نجوم
مرکز نجوم فارسی
پروازنما
astrolink
شبکه تخصصی فیزیک ونجوم
نجوم 86
نجوم،رصد،رویا
Best Of Astronomy Projects
دیـــــــــدار نـــــــــــجوم
nojum-nat3
گیتی
آسمان ورامین
آسمان بروجن
Persian Finance
Adv
admethod admethod admethod admethod admethod admethod
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM